کلیپهای این قسمت در ادامه مطلب

جومونگ و افرادش برای جنگ آماده میشن و برای اینکه خبر به لیادونگ نرسه بوبونو و موگول رو میفرسته برن شهر جاسوسهای هان رو دستگیر کنن و خودش و بقیه سمت لیادونگ راه میوفتن

سوسونو و باقی افراد پشت جبهه ای در مورد تهیه تدارکات و نیروهای پشتیبانی و فرستادن اونها به محل جنگ حرف میزن و سوسونو دستورات لازمه رو میده

هوانگ جا کیونگ ( به قول تی وی هوفانگ زی گینگ !! ) هم بی خبر از ماجرا با افرادش در مورد جنگ و نقشه های راهبری حرف میزن و به زیر دستش وانگ میگه حالا که جاسوسهامون خبری از حرکت ارتش جومونگ ندادن ارتشو بردار برو به روستاهای مرزی بویو حمله کن ببنیم چی میشه و همه افرادش از این طرح بشدت استراتژیک استقبال میکنن

در بویو هم همه لباس عزا تنشون کردن و تسو میره روی منبر و از برنامه اش برای متحد شدن با جومونگ و حمله به لیادونگ (یودونگ) میگه یونگ پو هم که غرور ملیش جریحه دار شده اعتراض میکنه که تسو میگه تو نمیخواد برامون نطق کنی هنوز خون پدر خشک نشد و من برای انتقام گرفتن با هر کسی متحد میشم خودت هم برو آماده شو باید باهام بیایی

در این بین ناور میاد اونجا و میگه ارتش هان به مرزهای جنوبی مون حمله کردن تسو هم یاد حرفهای جومونگ میوفته که بهش گفته بود اونها تا سرگرم حمله به بویو هستن من هم دورشون میزنم و محاصرشون میکنم برای همین به بقیه میگه الکی شلوغش نکنید که من و جومونگ در این مورد باهم حرف زدیم و نقشه ها ریختیم زودتر آماده شین راه بیوفتیم

سولان هم از اینکه این همه تلاشش برای نابودی جومونگ بی نتیجه مونده و شوهرش قراره بره جنگ با جایی که اصل و ریشه اش در اونجا پدیده اومده اونهم با کمک جومونگ حسابی ناراحته و نمیخواد بره بدرقه تسو که هائوچن (مشاورش) میگه الان وقت این چیزها نیست بیا برو بدرقه شوهرت خوبیت نداره بعداً میشه در این مورد تصمیم گرفت

خلاصه بلند میکنه میره تو هیئت بدرقه که تسو و یونگ پو میان اونجا و از ملکه خداحافظی میکنن و تسو به سولان میگه میدونم چه دردته ولی به خاطر مصالح کشور مجبورم و راه میوفتن

و میرن مقرر فرماندهی گوگوریو و به جومونگ میگه ارتش هان ورداشته به مرزمون حمله کرده جومونگ میگه حالا که گول خوردن و خبر ندارن چی به چیه من و افرادم میریم گوهیون سو یکی از مناطق استراتژیکشون رو میگیریم که تسو میگه هر گلی به سر خودتون زدین بدین ما هم بزنیم من هم باهات میایم

اونطرف فرماندار گوهیون میاد لیادونگ پیش بقیه تا جمعشون جمع بشه و با هوانگ مجلس عیش و نوش میگیرن و در مورد طرح استراتژیک هوانگ میگن و میخورن که یه نفر میاد اونجا و میگه پاشین جمع کنید بند و بساط رو که جومونگ و تسو گوهیون رو گرفتن و اینطور مجلس عزا میشه و هوانگ هم که تازه فهمیده چه کلاهی سرش رفته فرماندار گوهیون رو میفرسته دنبال تحقیقات و میگه یه نامه هم بدن برای نیروهای کمکی میفرسته تا هر چه زودتر خودشون رو برسونن و خودشون هم برای جنگ را میوفتن

بوبونو برای جومونگ خبر میاره که هانیها هر چی نیرو داشتن بردن تو یودونگ (لیادونگ) مستقر کردن جومونگ هم سریع جلسه رو تشکیل میده و میگه اونها میدونن ما میخوایم چه کار کنیم هر چی نیرو داشتن ریختن توی یودونگ تسو میگه هنوز هم نیروهاشون از ما بیشتره اگه نیروهای کمکیشون از چانگ آن برسه وضع بدتر میشه بهتره تا اوضاع بی ریخت نشده به یودونگ حمله کنیم و جومونگ میگه برای حمله آماده بشن

بعد از مدتها آهنگ سکانس زره پوشها گذاشته میشه و ارتشهای دو طرف رو به روی هم صف آرایی میکنن . جومونگ دستور حمله رو میده و طبق معمول با پشتیبانی سوتانهایی که از قبل تو زمین کاشته بودن و منجنیق آتشی ( کلمه خیلی آشنا برای بازی روهای اینترنتی) همراه دیگر وسایل زرهی همون اول کار بر اوضاع مسلط میشن و عرصه رو بر هانیها تنگ میکنن هوانگ هم که میبینه حسابی بهشون تلفات تحمیل شده عقب نشینی میکنه

موگول هم چند نفر رو برمیداره میزاره دنبالشون ولی تو تله افراد هوانگ که سر راه کمین کرده بودن گیر میوفته که همه افرادش کشته میشن و خودش هم محاصر میشه . هوانگ بهش میگه بیا مثل بچه آدم تسلیم شو ولی موگول مبارزه میکنه و حسابی زخمی میشه که جومونگ میرسه و هوانگ فرار میکنه

جومونگ و اویی میرن بالا سر موگول که نفسهای آخرو میکشه و اونهم به جومونگ میگه میخواستم برم سر هوانگ رو برات بیارم ولی خاک بر سرم شد هم خودم و هم افراد رو به کشتن دادم منو ببخش و به اویی هم میگه شرمند جای خالی منو تو میدون جنگ پر کن و میمیره جومونگ هم از عصبانیت قیافه اش مثل تسو (موقع اوج عصبانیت) میشه شروع میکنه داد و بیداد کردن . حالا هدف کارگردان از حدف موگول چی بود معلوم نیست

کلیپ مربوطه

کلیپ کیفیت بالا

شب نیروهای کمکی از چانگ میرسن (همین تعداد بیست هزار نفر شدن!) هوانگ هم دوباره جو میگیردش و میگه برای جنگ آماده شین که ما پیروزیم

اونطرف در اردوگاه گوگوریو ، سوسونو هم مثل روال گذشته مشغول کارهای پشت جبهه ای و درمان و زخم بندی سربازهاست البته سایونگ و هویون رو هم با خودش اورده که بی کار نباش. بقیه هم برای فردا آماده میشن

فردا صبح هم یه جنگ بزن بهادر رخ میده و در خلال جنگ این بار بیریو میاد به کمک یوری و سکانس پشت به پشت شدن روی میده و همدیگه رو پشتیبانی میکنن و بقیه هم همون سکانسهای تکراری کلیشه ای که یه نفر چند هزار نفر رو میزنه

سرانجام کار به اینجا میرسه که هوانگ وقتی میبینه اینبار هم شکست خورده به جای فرار میره جلو و درگیر میشه جومونگ هم وقتی میبینه هوانگ تنهایی اومده میره سر وقتش و با یه پرش کاملاً حساب شده و بشدت اعجاب انگیز ( سوباسایی) میپره سر هوانگ و میکشدش

و به این ترتیب نیروهای متحد جومونگ و تسو پیروز میشن و ندای پیروزی سر میدن و جومونگ به آرزوی دیرینه خودش و اجدادش تحقق میبخشه

بعد از این موفقیت بزرگ جلسه ای تشکیل میشه و تسو به جومونگ تبریک میگه و جومونگ به تسو ،خلاصه قرار میشه به مناسبت پیروزهای بدست اومده ضیافتی به صرف عیش و نوش برگزار بشه

در حاشیه مراسم تشکر یوری و بیریو از همدیگه هم جالب توجهه و دوتایی با هم میرن پیش جومونگ و تبریک میکن جومونگ هم از شجاعت و رشادتی که در خط مقدم به خرج دادن حسابی خوشحاله و بهشون آفرین میگه

تسو هم این صحنه ها و روابط پدر و پسر رو که میبینه حسابی ناراحت میشه و دلش میسوزه (با اینکه بزرگتر از جومونگه هنوز بچه نداره) وزیر بو هم متوجه میشه و میگه چته ناراحتی تسو میگه پیروزی امروزمون رو مدیون جومونگیم خیلی هم نقش مهمی نداشتیم الان هم همه افتخارش مال اونهاست بزارید بعداً خودم چنان حکومتی راه بندازم که همه ازمون حساب ببرن ببینید من کی گفتم تازه این اول جنگ من با جومونگه (جنگ سرد)

زخم قدیمی جومونگ سر باز میزنه و جومونگ هم میزنه تو خلوت که طبق معمول لحظه های تنهاییش بپا همیشگیش میاید اونجا و به جومونگ میگه حالت خوب نیست میرم حکیم بیارم جومونگ هم بهش میگه نمیخواد شادی افراد رو خراب کنی از این همه محبتی که به من داشتی ممنونم و بعد بحث میره سر دل دادن و قلوه گرفتن که سوسونو هم بهش میگه تو اولین مردی بود که دوستش داشتم و همیشه توی قلب و ذهنم شما رو به خاطر هدف ولاتون تحسین میکردم

جومونگ و افرادش برمیگردن گوگوریو و مورد استقبال گرم مردم و اهالی قصر قرار میگیرن و سویا هم پیروزی رو به جومونگ تبریک میگه

حکیم باشی هم زخم جومونگو معاینه میکنه و میگه اثر زخم به استخون رسیده و باید استراحت مطلق کنی جومونگ هم میگه باشه تو فقط به کسی چیزی نگو تا ببینم چی میشه .اما جومونگ که این حرفها حالیش نیست و همون مشورب خوردن برای التیام دردش کافیه

سوسونو تصمیمش مبنی بر ترک جول بون رو به ایل و طایفه اش میگه که رییس پیل مخالفت میکنه و سایونگ هم بهش میگه به خاطر سویا و یوری خودت دست پس رو گرفتی پیش نیوفتی مگه ما مردیم که تو رو بندازن بیرون سوسونو هم میگه نه خیر این حرفها نیست درسته که آبا و اجدامون همه توی جولبون بودن ولی برای آینده بچه هام مجبورم دلم نمیخواد به خاطر حکومت بین شازده ها درگیری پیش بیاد برای همین میخوام بریم جنوب و اونجا یه ملت برای خودمون بزنیم اینطور آینده بچه هام هم تأمین میشه یون تابال هم میگه فکر خوبیه من همون موقع که فرستادیشون سفر حدس میزدم هدفت چیه من هم به خاطر تو بچه ها قبول میکنم و بقیه رو هم راضی میکنم

سوسونو هم بچه هاشو صدا میزنه و بهشون میگه آماده شین میخوایم اینجا رو ترک کنیم بریم جنوب برای خودمون کشور بزنیم الگوتون هم باید شاه جومونگ باشه که با درایت این کشور رو ساخت

با شکست ارتش یودونگ قلمرو جومونگ وسیعتر میشه و اونهم سری به اطراف یودونگ میزنه و با توجه به اینکه دیگه جنگ و کار زار تمام شده به فکر برنامه هاش برای کار کشاورزی و ایجاد اشتغال برای مردم میوفته

از اینجا به بعد موضوع فیلم میره تو کانال عاطفه و احساسات .جومونگ برمیگرده قصر که میفهمه سوسونو کارش داره و میره اتاقش که میبینه یه میز براش ردیف کرده و بعد از تعارف سوسونو میزنه تو گذشته ها و میگه اون موقع که تو بهم گفتی شازده بویوی و دوستم داری من فکر کردم یه خل و چل گیر ما افتاده اما حالا که فکرشو میکنم میبنم اون دوران شادترین دوران زندگیم بود جومونگ هم خوشش میاد و میگه درسته که تقدیر بین ما جدایی انداخت اما همون دوران کوتاه جز بهترین روزهای عمرم بود سوسونو بعد از تلطیف فضا میره سر اصل مطلب و میگه تا الان به شما و گوگوریو خدمت کردم اما الان میخوام به فکر آینده پسرهام باشم میخوام با بچه هام و فک فامیلها اینجا رو ترک کنیم و بریم جنوب یه کشور بزنیم جومونگ هم اوقاتش تلخ میشه و قبول نیمکنه سوسونو میگه اگه اینجا بمونیم بین شازده ها دعوا در میوفته این تصمیم به مصلحت هر دوتامونه

جومونگ شب خوابش نمی بره و در راستای اینکه غم روحی گرفته زخم جسمیش هم همزمان عود میکنه تا درد و رنجش تکمیل شه اونطرف سوسونو هم گول گوله اشک میریزه و آهنگ سکانسهای درد و رنج هم بر رنجیت سکانس صحه بیشتری میزاره

خبر به هیوبو میرسه اونهم سریع میره پیش سایونگ داد و بیداد که باید جلوی سوسونو رو بگیری نباید بزاری بره حتماً تو هم میخوای باهاش بری سایونگ میگه اره دیگه باید برم که هیوبو اشکهاش در میاد و سایونگ میگه من از اینجا میرم ولی تا آخر عمرم به یادت هستم

یوری هم جریان رو به سویا میگه اونهم سریع بلند میکنه میره پیش سوسونو و میگه نمیخواد به خاطر ما اینجا رو ترک کنی چون اونهایی که باید اینجا رو ترک کنن من و یوری ایم نه تو سوسونو میگه این حرف رو نزن من این کار رو فقط به خاطر تو و یوری نمیکنم شنیدیم خیلی وقت پیش اومده بودی جولبون و میخواستی جومونگ رو ببینی اما وقتی عروسی ما رو دیدی به خاطر گوگوریو و هدف جومونگ پشیمون شدی و اینهمه سال خودتو عذاب دادی الان که میبینیم تو میتونی پیش جومونگ بمونی وجدانم راحت شد پس جان خودت نه توی کار نیار که اینطور هم تو پیش شوهرت میمونی هم من رویایی که در بچگی داشتم رو تحقق میبخشم

جومونگ با مقامات جلسه میزاره در مورد رفتن سوسونو چاره ای بیاندیشن که همه میگن باید جلوشو بگیریم نمیشه یدفعه بخواد از اینجا بره جومونگ هم به یون تابال میگه برو به سوسونو بگو اگه به خاطر دعوای شازدهاست من خودم اینکاره بودم میدونم چه کار کنم برو منصرفش کن همین موقع سوسونو میاد داخل و میگه زحمت نکشین که من نظرم عوض نمیشه چرا شما فکر میکنیم من میخوام تمام وابستگیم رو با گوگوریو قطع کنم من و بچه هام میخوایم یه کشور بزنیم که کمک گوگوریو باشه و قلمرو چوسان رو گسترش بدیم لطفاً اجاز بدین بریم

در بویو هم تسو مراسم دعا برگزار میکنه و با خدایان عهد و پیمان میبنده که راه و آرمانهای باباشو ادامه بده  و در راه رشد کشور قدم برداره که اونها هم کوتاه بیان و بویو رو از شر این بدبختبها نجات بدن بعدش هم برای بقیه سخنرانی میکنه و میگه این تولد دوباره کشوره باید همه با هم کمک کنیم و چنان کشور قویی بسازیم که بر گوگوریو و هان سلطه داشته باشه

جومونگ هم که از رفتن سوسونو ناراحته موپالمو رو احضار میکنه و بهش میگه نقش تو و محصولاتت در بوجود اومدن گوگوریو غیر قابل انکاره و این تو بودی که از همون اول جونی بهم اعتماد کردی و اگه نبودی معلوم نبود به این موفقیتها برسیم یا نه که بعد از تقدیر و تشکر جومونگ بهش میگه ازت میخوام به خاطر من بری با سوسونو و بهش کمک کنی تا یه کشور جدید بزنه تو توی ساختن لوازم کشاورزی هم میتونی کمکش کنی موپالمو هم که علاقه شدیدی به جومونگ داره گریه میکنه و میگه من نمیرم که جومونگ راضیش میکنه بره

وقت رفتن میرسه و سوسونو چادر چاقچیل سرش میکنه و برای خداحافظی میره پیش جومونگ که اونهم چند تا از بهترین سربازها و محافظها رو میده بهش و میگه موپالمو رو هم با خودت ببر سوسونو قبول نمیکنه که جومونگ میگه این بنده خدا تمام عمرش برامون زحمت کشیده حالا هم دلش میخواد بزنه تو کار ابزار آلات کشاورزی با خودت ببرش تا در ساخت کشور بهت کمک کنه سوسونو هم از اینکه جومونگ اینهمه به فکرشه اشکهاش در میاد و بعد از تشکر خداحافظی میکنه و قبیله اشو برمیدار و با یه پرچم که علامتش روی زره یون تابال بود و شبیه پرنده سه پاست سمت جنوب راه میوفته.حالا با این تعداد کم چطور میخواد اونجا تصرف کنه و یا سرزمینهای حاصلخیز چطور بی صاحب موندن که اینها بخوان کشور بزنن در نوع خودش جای سوال داره

بعد از مدتهای مدیدی آهنگ سکانس عاشقانه که آهنگ جدیدی نیست و در قسمتهای بیست تا سی و سه شنیده بودیم گذاشته میشه و جومونگ سوار بر اسب می تازونه سر یه بلندی و از دور رفتن سوسونو رو نگاه میکنه و اشکش در میاد همزمان با این سکانس دراماتیک دوباره زخمش هم عود میکنه (دوستانی که از اول با ما بودن میدونن که این آهنگ اولین آهنگ سانسوری سریال بود)

رفتنو ، رفتنو رفتن   تا به آدمهای در بند     یاد آخرین نگاهت   طرح خیسی از یه نیشخند

کلیپ مربوطه

کلیپ کیفیت بالا

آهنگ مربوطه

خلاصه میگذره و جومونگ که زره عوض کرده و یه زره قرمز (بونجل ) پوشیده میاد برای افرادش سخنرانی پرفرازی میکنه و از آرمانشون که حالا روح موگول هم بهش اضافه شده میگه که جنگشون با هان ادامه داره و تا زمانی که بمیره با دولت هان میجنگه و اونها رو شکست بده ( یعنی فتح چانگ آن و چین برین تو بر بلند پروازی)

سوسونو و پسرهاش هم به جنوب میرن و با تلاشهای سوسونو اونجو موفق میشه کشور بکجه رو تأسیس کنه و از سرنوشت بیریو خبری در دست نیست حتماً در این راه گور به گور شده و جاش اونجو شاه میشه

تسو هم به دشمنی اش با جومونگ و گوگوریو ادامه میده و همونطور که دیگه همه میدونن موهیول نوه جومونگ (تموسین ) اونو میکشه و قلمرو اش رو وسیع میکنه

جومونگ هم بعد از اینکه سوسونو کشورش رو در جنوب تاسیس کرد پایه های حکومتی گوگوریو رو محکم میکنه و در سن چهل سالگی بعد از اینکه تاج و تخت رو به یوری واگذار میکنه میمیره

فایل ورد مربوطه

کلیپ مربوطه

کلیپ کیفیت بالا

پایان

کلیپ مربوطه

کلیپ کیفیت بالا

جومونگ و دارودسته برای سرکشی و بررسی اوضاع جنگی به روستای مرزی تبوک میرن و بعد از بررسی اوضاع جلسه میگیرن و جومونگ میگه مردم اینجا حسابی ترسیدن و قدرت دفاعیشون اومده پایین بوی یوم از تجربیات دفاعیش در دورانی که دزد دریایی بوده میگه که بهتر بهشون یاد بدیم اگه حمله شد با آتیش و دود بهمون علامت بدن که طرح تصویب میشه

در همین اوصاف اویی میاد داخل و میگه خبر رسید گوموا این روزها قصر رو ترک کرده و بین مردم روزگار میگذرونه الان هم توی روستای یانگ چون (همون روستای مرزی معروف ) اقامت داره جومونگ هم از فرصت استفاده میکنه و تصمیم میگیره بره به دیدن گوموا

و با یوری بلند میکنن میره روستای یانگ چون دیدن گوموا . یانگ چون همون روستایی مرزیه که قرار بود پانزده سال پیش همچین ملاقاتی توش صورت بگیره که مرگ یوهوا پیش اومد و باقی ماجرا … جومونگ و یوری میان دیدن گوموا که یوری زودتر از جومونگ احترام میزاره ولی چون احترامش بدون هماهنگی بود بعد از اینکه به گوموا معرفیش میکنه مجبورش میکنه دوباره احترام بزاره گوموا هم تا میفهمه یوری کیه از جا میپره دستشو میگیره و شروع میگه معذرت خواهی و حلالیت گرفتن و میگه به مادرت هم بگو منو حلال کنه خیلی بهش ظلم کردم (ولی در مورد یوهوا چیزی نمیگه)

بعد از این وقایع گوموا به جومونگ میگه شنیدیم با تسو پیمان بستی جومونگ میگه اره بستیم ولی چه فایده تسو ورداشته با هانیها هم پیمان بسته و مثلاً داره از دو تامون سود میبره اگه جنگ هم  بشه معلوم نیست طرف ماهه یا طرف اونها شما باهاش حرف بزن بلکه سر عقل بیاد گوموا میگه اگه عمری باقی موند و برگشتم قصر با تسو حرف میزنم

فردا صبح جومونگ و داردسته سفر اکتشافیشون رو ادامه میدن و چی ریانگ و ینگ تک هم با مرور نقشه مکان کمین گیری و حمله رو تعیین میکنن بعدش میرن پیش بیریو که هنوز مردده و دوباره کوکش میکن که دیگه راه برگشتی نیست و الان دیگه تو قصر موضوع لو رفته ، اگه جومونگ رو نکشیم خودمون کشته میشیم

خلاصه سر راه کمین میگیرن که ینگ تک به چی ریانگ میگه تو برو عقب تا من خودم کار رو تمام کنم و به خیال خودش برای اینکه شناخته نشه صورتشو میپوشه و میاد حمله کنه که سوسونو و افرادش جلوشن در میان و باهاشون درگیر میشن که سوسونو هم با چند حرکت شیر زن گونانه که حسابی نیاز به بدکار داره ینگ تک رو خلع سلاح میکنه

 در ادامه همه شون دستگیر میشن و سوسونو میگه اینبار چه بهونه دارین ینگ تک هم میگه بشکن دستمون که نمک نداره ما میخواستیم کاری که تو عرضشون نداشتی بکنیم چی ریانگ هم میگه تو فکر کردی ما برای خودمون این کارو کردیم چون خبر نداری که گل پسرت بهمون گفت این کارو بکنیم و در همین اثنا سایونگ هم که بیریو گرفته میاره پیش سوسونو و میگه تحویل شما و چشمهای همه گرد میشه

نظر به حساسیت موضوع همون جا دادگاه صحرایی تشکیل میشه و متهمین در آخرین دفاعیاتشون میگن ما دلمون به حال بیریو سوخت و میخواستیم بعد از کشتن جومونگ بیاریمش سر کار ، یون تابال دادستان دادگاه هم در ادامه متن کیفر خواست میگه اره بعد که آبها از آسیاب افتاد سر اون بدبخت رو هم زیر آب میکنید و خودتون میشن همه کاره تقصیر منه که همون اول تو یکی ( چی ریانگ) رو آدم نکردم سوسونو هم حکم تبعید چی ریانگ و ینگ تک صادر میکنه و بهشون میگه وای به حالتون اگه پاتون رو توی گوگوریو بزارید اونوقت خودم میکشمتون 

بعد هم نوبت بیریو میشه که بهش میگه تو راستی راستی گول اون گربه نره و روباره مکار رو خوردی و میخواستی جومونگ رو بکشی بیرو میگه بله اگه آیندمون رو میخواستم لازم بودشما اگه به فکر آینده خراب شده ما بودی حال و روزمون این نبود خلاصه کار به گریه و داد بیداد میکشه که بیریو میگه شما اگه میخوای از ملکه ای بکشی کنار ، بکش من اینهمه زحمت کشیدم تا شاه گوگوریو بشم کوتاه نمیایم اصلاً فکر کردین با این کارتون آیند اونجو چی میشه که سوسونو ساکت میشه و چیزی نمیگه

آهنگرای بویو هم حسابی پیشرفت میکنن تا جایی که یه شمشیر بدر بخور هم برای جومونگ می سازن جومونگ که از بابت مشکل سلاح خیالش راحت میشه میره برای قدردانی از آهنگرها یه سخنرانی پر فراز میکنه و با بقیه میشین و در مورد تاکتیکهاث نظامی و شرایط جنگ بحث میکنن

سوسونو همراه ایل و طایفه برمیگرد قصر که رییس پیل میگه کجایی چند روزه جومونگ دنبالته که بعد متوجه ناراحتیش میشه و از سایونگ جریان رو میپرسه سایونگ هم جریان رو بهش توضیح میده و میگه حواست باشه کسی از موضوع چیزی نفهمه

سوسونو هم میره پیش جومونگ که اونهم بهش میگه همه کارها رو برای جنگ ردیف کردم فقط تجهیزاتمون کمه سوسونو هم میگه من خودم مسئولیت اوردن تجهیزات رو به عهده میگیرم در ادامه خود سوسونو با ناراحتیش ضایع بازی در میاره که جومونگ میگه چی شده اینقدر ناراحتی اونهم نمیگه که اونها میخواستن با بیریو چه کار کنن فقط میگه عمه ام و ینگ تک میخواستن دوباره اختلاف و تفرق راه بندازن من هم تبعیدشون کردم الان همه همه چی حله شما فقط فکر جنگ باش و اینطوری موضوع رو جمع میکنه و جومونگ هم چیزی نمیگه

یوری هم با مطالعه تاریخ و حوادث چند سال اخر گوگوریو متوجه زحمات و رشادتهای باباش در ساخت گووریو میشه و به مامانش میگه حالا میفهمم بابام چقدر برای کشور زحمت کشیده و این بدبختی ما تقصیر اون نبوده من هم دیگه بخشیدمش سویا هم بهش میگه پس حواست بده که وجودمون خودش باعث ایجاد تنش بین سازندگان کشور میشه کاری نکنی که بهونه دست کسی بدی و برای بقیه دردسر درست کنی و با هم از اونجا میرن

سوسونو هم گوشه هایی از حرفهاشو رو میشنوه و یاد حرفهای بیریو در مورد کنار کشی از سمت ملکه ای و نادیده گرفتن آینده اون و اونجو میوفته و گوله گوله اشک میریزه یون تابال هم میاد اونجا که سوسونو بهش میگه من چه مادری ام که میخواستم با این کارهام آینده بچه ها رو نادیده بگیرم و نمیدونستم که چه ظلمی دارم در حقشون میکنم هدف من از این همه مدت زندگی چی بود چطوری هم به جومونگ خدمت کنم و هم به فکر آینده بچه هام باشم شما بگو یون تابال میگه اونها الان بچه ان چیزی سرشون نمیشه بعداً که بزرگ شدن میفهمن تو چقدر آینده نگر و عالم بودی که همچین فداکاری رو برای کشور کردی حالا غصه نخور توکلت بر خدا باشه

اما ماری که معلوم نیست از کجا ته توی قضیه رو در اورده میره پیش جومونگ و میگه علت اینکه چی ریانگ و ینگ تک تبعید شدن به خاطر ایجاد تفرقه نبوده اونها آدم اجیر کرده بودن و میخواستن سر راه ما رو بکشن و اگه سوسونو جلوشون رو نگرفته بود الان اون دنیا بودیم ،دیگه فایده نداره باید یه فکر اساسی به حال این جولبونیها بکنیم جومونگ میگه لازم نکرده کاری بکنی سوسونو خودش هر کاری صلاح بوده انجام داده نمیخوام بیشتر از این اذیت بشه در ضمن کسی هم از موضوع خیانت چیزی نفهمه

وانگ زیر دست هوانگ میاید پیشش و میگه کجای کاری که تسو فیلمون کرده در حد جشنواره کن ورداشته هر چی آهنگر داشته فرستاده گوگوریو تا برای جومونگ کار کنن معلومه عهد نامه رو زیر پا گذاشته هوانگ هم کفری میشه و سر فحشو میکشون به تسو

یونگ پو که از اون اتفاقی که برای ماوریونگ افتاده حسابی رعد و برق زده شده شبها کابوس میبینه و ترس برش میداره که میزنه تو کار مشروب و از اتاقش هم بیرون نمیاید

تسو هم احضارش میکنه و میگه خودت خسته نشدی اخه کی میخوای آدم شی به جایی اینکه همه اش مشروب بخوری بیا برو دنبال بابا تو روستاهای اطراف و تو سفرهاش همراهیش کن تا یه چیزی یاد بگیری یونگ پو هم یهو برق از سرش میپره و میاد اعتراض کنه که تسو میگه یا میری یا من میدونم و تو

یوری هم با اویی تمرین شمشیر زنی میکنه که کم میاره و شکست میخوره موگول هم برای اینکه نامید نشه بهش میگه اویی کارشو خوب بلد بود ولی شما هم خیی پیشرفت کردی همین موقع بیریو طاقچه بالا گونانه میاد اونجا که اویی بهش میگه خوبه تا اینجایی با یوری یه مسابقه بدی ولی بیریو که حسابی ناراحته میزنه تو نیش و کنایه و میگه من که میدونم نمیتونم یوری رو شکست بدم برای چی مبارزه کنم من دیگه نمیخوام چیزی یاد بگیرم ولی یوری باید برای شکست دادن هانیها خوب تمرین کنه و از اونجا میره که همه تو منظور حرفهای بیریو میمونن

سوسونو هم که قبلاً مسئولیت تهیه تدارکات رو قبول کرده بود از فرصت استفاده میکنه و برای اینکه چند روزی بیریو و اونجو حال و هوای قصر و شازدگی از سرشون بپره تصمیم میگیره اونها رو با کاروان بفرسته دنبال تدارکات برای همین اول میره پیش جومونگ و موضوع رو بهش میگه و با اصرار اجازه رو میگیره بعدش هم اونها رو صدا میکنه و میگه آماده شین میخوام بفرستمون با کشتی برین سفر دریایی و از جنوب برامون تدارکات بیارین سایونگ میگه چرا این دو تا ، که سوسونو میگه ساکت میخوام مردشون کنم و بعد از بیرون رفتن بچه ها به سایونگ میگه میخوام بفرستمشون برن تا بفهمن دنیای اطراف چه شکلیه همه اش تو قصر خوردن و خوابیدن

گوموا هم میره بین مردم روستهای دور و اطراف بویو و از نزدیک مشکلات عدیده و کمبودهاشون رو میبینه و قولهایی بهشون میده همین موقع هم یونگ پو جنازشون میاره اونجا دیدن باباش

وانگ زیر دست هوانگ خبر سفر گوموا به روستاهای مرزی رو میگه اونهم افرادشو رو میفرسته تا گوموا رو بکشن

یونگ پو به باباش میگه اخه اینجا هم جاست که شما زندگی میکنید بیاد برگردین قصر خوبیت نداره گوموا میگه تازه دارم احساس راحتی میکنم چی بود قصر همه اش دستور ، برو بیا ، درگیری و از این حرفها تو هم به جایی اینکه اونجا این همه حرص بخوری بیا با من همراه باش هم برای اعصابت خوبه هم برای خودت

آدمکشهای هوانگ هم به اقامتگاه گوموا حمله میکنن که ماجین خبر رو بهشون میده و اونها هم از در پشتی فرار میکنن

ولی سر راه آدمکشها جلوشون در میان و باهاشون درگیر میشن گوموا هم مبارزه میکنه ولی سه نفری میریزن سرش و یه خنجر میکنن تو شکمش و دو تا هم شمشیر تو کمرش که میوفته روی زمین یونگ پو هم تا میفهمه میره زیر بغل باباشو میگیره و گریه میکنه

کلیپ مربوطه

کلیپ کیفیت بالا

ملکه هم به سولان میگه نمیدونم چرا تسو بچه دار نمیشه حالا که بچه ام شاه شده خدا اینطور میزاره تو کاسه اش سولان میگه حتی زنهای صیغه اش هم باردار نشدن اون اجاقش کوره من چه کار کنم همین موقع وزیر بالگوئه میاد اونجا و میگه بلند شین بیان که گوموا رو زخمی اوردن قصر

همه خانواده میریزن سر گوموا و ملکه که کم مونده غش کنه میگه کجا میخوای بری مگه قول ندادی بقیه عمرتو به خاطر من میخوای توبه کنی چرا اینقدر زود میخوای بری گوموا که نفسهای آخر رو میکشه آخرین توصیه ها رو به تسو میکنه و میگه تسو بابا تو شاه مملکتی و میتونی تنها آرزوی دیرینه من برای شکست دادن هان رو برآوردی کنی آخرین درخواست منو انجام بده تسو که حسابی بهم ریخته میگه هر چی باشه انجام میدم گوموا بهش میگه بیا برو با جومونگ متحد شو و هانیها رو شکست بده تا روح من تو اون دنیا رو خوشحال کنی گوموا میمیره و همه شروع میکنن به گریه کردن

مقامات و اهالی قصر هم پشت در اتاق گوموا شروع میکنن گریه کردن و بیشتر از همه خورزوخانه که خیلی ناراحت میشه

جومونگ و افرادش هم در مورد شرایط جنگ و مستقر کردن نیروهاشون حرف میزن که اویی خبر مرگ گوموا رو برای جومونگ میاره جومونگ هم میگه من دو روز پیش دیدمش چیزیش نبود اویی میگه افراد هان ترورش کردن که همه جنگ و استراتژی یادشون میره و جومونگ هم که خیلی ناراحت شده (به جای اینکه خودش بره تو مراسم شرکت کنه) میگه سریع یه گروه برای تسلیت و شرکت در مراسم بفرسیتن و خودش هم میاد بیرون و به گوموا و کارهای که براش کرده بود فکر میکنه

نیروهای کمکی از چانگ ان میرسن که فرمانده شون به هوانگ میگه زدی گوموا رو کشتی نگفتی بویو با گوگوریو متحد شه هوانگ هم از بلند پروازیهاش میگه که میخواد جومونگ و تسو رو باهم بکشه تا بویو و گوگوریو رو فتح کنه و بده به امپراطور

تسو هم فکرهاش میکنه و به وزیربو میگه آماده شو میخوام برم گوگوریو دیدن جومونگ

اونطرف بیریو و اونجو با دست پر برمیگردن که رییس پیل از دست آوردها و موفقیتهای سفر که حاصل درایت بیریو!! بوده برای سوسونو میگه

بعدش هم سوسونو بهشون میگه حال کردین جنوب چه جاهای خوب و با صفایی داشت قرار در آینده بریم اونجا ساکن شیم برای همین گفتم برین اول اونجا رو ببینین بعد بهتون میگم قراره چه کارکنیم

تسو هم برای اینکه کسی نفهمه مخفیانه بلند میکنه میاد گوگوریو دیدن جومونگ و بهش میگه من اومدم اینجا تا رویای پدر فقیدمو تحقق ببخشم و نسل هانیها رو از خاک کشورمون برداریم برای همین اینبار با خلوص نیت اومدم کمکت کنم و انتقام خون بابامو بگیرم ولی میدونی که دستم خالیه جومونگ هم خوشحال میشه و میگه عیبی نداره ما میخواستیم به لیادونگ حمله کنیم حالا که اومدین چه بهتر خودم تجهیزتون میکنم

و همون وقت شب با افرادشون جلسه میگیرن و در مورد نقشه های راهبردی و موقیت استراتژیک بویو در این جنگ حرف میزن که تسو میگه هر چی جومونگ بگه ما هم انجام میدیم فقط میخوام پیروز شیم جومونگ هم به اویی میگه هر چی زودتر برای حمله به لیادونگ آماده بشن

 فایل ورد مربوطه

قسمت هشتاد و یکم : تحقق رویای دیرینه و تصمیم مصلحت اندیش

جومونگ وقتی موضوع رو میفهمه سراسیمه میدوه میره خوابگاه کارگران و وقتی با دیدن صحنه بیشتر متوجه بودن یوری توی کارگاه میشه (چون قسمت قبل بهش گفته بودن) میخواد همین طوری بزن به آتیش و یوری رو نجات بده که چند نفری میریزن روش و جلوش میگیرن

خبر به سوسونو هم میرسه اونهم که خیلی برای جومونگ ناراحت شده با همون وضع بلند میکنه میره سر صحنه

اما نمایش با خاموش شدن آتیش تمام میشه و همه که شور و تاب اولیه شون خوابیده اروم فقط صحنه رو نگاه میکن جومونگ هم بلند میشه بره که موپالمو طبق معمول میگه خدا منو مرگ بده شما منو بکشید اونهم که حال جواب دادن نداره به جسا میگه برید اجساد رو بیارین بیرون و تشخیص هویت کنید .سوسونو هم به اویی میگه موضوع رو بررسی کنید ببنید کار کی بوده

کمیته حقیقت یاب تشکیل میشه و بعد از بررسی جوانب کار احتمال خرابکاری داده میشه . اونطرف هم جسدها قابل شناسایی نیست و بحث سر پیدا کردن یوری بالا میگیره

که یدفعه یوری شمشیر رو گردن یکی از خرابکارها گذشته از توی علفزار میاد بیرون و همه ناراحتیها رو خاتمه میده

جومونگ هم تو اتاقش ماتم گرفته که خبر بهش میرسه و میدوه میره پیش یوری ، یوری هم که متوجه نگرانی زاید الوصف باباش شده بهش میگه وقتی خوابگاه رو آتیش زدن من سریع پریدم بیرون و گذاشتم دنبالشون که یکیشون رو گرفتم اوردم

جومونگ هم همون وقت شب همه رو برای جلسه احضار میکنه تا در مورد چان سو پسر عمه سوسونو که مسئول نگهبانهای محافظتی قصر بوده تصمیم گیری بشه که همه با توجه به شرایط جنگی و نقش حیاتی آهنگری میگن باید مجازات بشه جومونگ هم دستور میده چان سو رو به خاطر اهمال کار خلع سمت بشه و بندازنش توی زندان تا عبرتی برای عوام بشه و برای جلوگیری از درز خبرها بدست جاسوسها قانون منع ورود و خروج از گوگوریو رو اجرا کنن

چان سو رو میبرن زندان که بچه های سوسونو میبیننش و اونجو مثل یونگ پو میگه همه تو قصر دارن از شجاعت و جسارت یوری میگن و بیرو هم مثل تسو در همچین مواقعی حالش معلومه همین موقع یوری از اونجا رد میشه که بیرو کاسه داغتر از آش شده بهش میگه تو الان دیگه شازده ای میدونی با این مسخره بازیها چقدر باباتو نگران میگنی حالا این کارهات جهنم با این آرتیس بازیهات آبروی ما رو هم میبری

چی ریانگ میره پیش سوسونو بهش میگه تو برو پیش جومونگ وساطت بچه مو بکن گناه داره سوسونو هم بهش میگه وقتی به بچه ات این مقامو دادیم باید فکر اینجاهاشو رو میکردی اگه یوری میمیرد کی جوابگو بود من اگه بچه های خودم هم همچین گندی میزدن نمیرفتم وساطتشون عمه سوسونو هم حسابی کفری میشه

جومونگ با موپالمو جلسه میگیره تا در مورد کارگاه حرف بزن ، موپالمو میگه کارگاه رو دو هفته ای میشه درست کرد ولی کارگرهام مردن و اگه بخوام دوباره کارگر آموزش بدم چند سال طول میکشه که همه با توجه به شرایط جنگی در مونده میشن اما جومونگ که مرد روزهای سخته دوباره فکرش کار میوفته و میگه کارگرهای بویو به کارت میان موپالمو میگه اونها زیر دست خودم بودن بدرد میخورن جومونگ هم میگه ما قرار بود روش ذوب فولاد رو به بویو یاد بدیم پس میگم آهنگرهاشون بیان اینجا هم یاد بگیرن هم برامون کار کنن و به ماری و جسا میگه یه کاروان نمک و غذا بردارین ببرین بویو و موضوع رو به تسو بگین به هیوبو هم میگه برای فوت شدگان یه مراسم بدردبخور بگیرن

جسا به ماری میگه این جومونگ فکر کنم علم غیب داشته از کجا میدونست یه روزی گیر میکنیم که این قول رو به تسو داده بود ماری میگه به جای این حرفها بهتره تا موضوع لو نرفته بریم بویو چون اگه تسو موضوع رو بفهمه کارمون زار میشه

وانگ زیر دست هوانگ خبر موفقیت عملیات تخریب آهنگری گوگوریو رو بهش میده اونهم اینقدر خوشحال میشه که میگه بهشون جایزه بدن و به افرادش میگه آهنگری گوگوریو که رکن اساسیشون بود از کار افتاده و از چانگ ان هم داره نیروی کمکی میرسه برای جنگ آماده شین

وزیر بو و یونگ پو میان بویو که یونگ پو با دهن کجی و اخم و طخم از تسو تشکر میکنه تسو میگه من که دلم نمیخواست نجاتت بدم برو از مامان تشکر کن که کار اون بود حالا اگه مثل بچه آدم میتونی زندگی کنی اینجا بمون یونگ پو میگه خیلی خوب من همه چیمو در راه خدا دادم برای خودتون همینجا میمونم

بعد از رفتن یونگ پو وزیر بو از نتیجه مثبت مذکرات برای تسو میگه اونهم خوشش میاد و میگه باید از جنگ بین گوگوریو و هان استفاده کنیم و تا می تونیم بار خودمون رو ببندیم و قوی بشیم

ماری و جسا هم که در مورد چگونگی گفتن موضوع آهنگرها به تسو برنامه ریخته بودن میرسن بویو و به تسو میگن براتون غذا و سلاح اوردیم و قبل از اینکه بخوان برن سر اصل مطلب خود تسو میگه قرار بود جومونگ روش ذوب فولاد رو برامون بفرسته پس چی شد اونهاهم از خدا خواسته سوتی نمیدن که وزیر بو میگه از همین الان زدین زیرش ماری میگه ما سر حرفمون هستیم آهنگرهاتون رو بدین ببریم گوگوریو تا بهشون یاد بدیم تسو هم که از موضوع خبر نداره و به خیال خودش برد کرده آهنگرها میده ببرن

ماری و جسا هم میان بیرون و به ریش تسو میخندن که ماری میگه تا صداش در نیومده باید آهنگرها رو برداریم و بریم

چی ریانگ هم میره زندان دیدن چان سو بهش میگه خدا منو مرگ بده که تو رو اینجا نبینم چان سو هم میگه من یه خبطی کردم جورشو میکشم چی ریانگ میگه همین که از سمتت برکنار شدی کافی بود فایده اینها مال جریان جولبون ستیزیه که جومونگ راه انداخته باید خودم دست به کار شم

در عکس زیر انتهای چهار چوب دیوار زندان رو داشته باشین که ازاده و یه نفر هم با دست گرفتش که احتمالاً نیوفته

چی ریانگ میره پیش ینگ تک و میگه میبینی هنوز هیچی نشده جومونگ داره با ما اینطور رفتار میکنه خوبه ما فامیلهای نزدیک سوسونو ایم خدا میدونه دو روز دیگه اگه سوسونو از ملکه ای بکشه کنار چه بر سرمون میاد باید تا دیر نشده و نسلمون منقرض نشده جومونگ رو از سر راه برداریم

ماری و جسا هم آهنگرهای بویو رو میارن قصر ، نارو و وزیر جین یونگ هم باهاشون اومدن و میفهمن که برای خودشون چه قصری سر هم کردن بعدش میرن پیش جومونگ تا پیام تسو رو بهش بدن و این بین نارو متوجه یوری میشه

و بول چون رو میفرسته تا موضوع رو بررسی کنه اونهم میاد و میگه سانگ چان همون یوری بچه جومونگه که نارو حسابی وجناتش در هم میره

جومونگ به موپالمو میگه اینهم آهنگر دیگه چی میخوای فقط سریع شروع کن که خیلی سلاح نیاز داریم ماری هم میگه هوانگ فکر کرده با خراب کردن آهنگریمون خیلی هنر کرده ولی خبر ندارن خدایان با ماند حالا وقتی جریان رو بفهمه بدجور میخوره تو رشدش

در بویو هم مقامات این کار تسو رو تحسین میکنن و از برنامه بعدیشون برای کشور گشایی و قدرتمند شدن بویو میگن و تسو که به خیال خودش شق القمر کرده حسابی خوشحاله

اما خوشحالیش دوام نمیاره چون همین موقع هوانگ میاد اونجا و میگه دیگه کار گوگوریو تمامه قراره بیست هزار تا نیروی کمکی از چانگ برسه تازه افرادم هم در کارگاهشون رو تخته کردن بیا با  هم متحد شیم ضرر نمیکنی تسو هم تا این خبر رو میشنوه اخمهاش میره تو هم ولی جلوی هوانگ سه نمیکنه

و در جلسه با وزیران به درجه اشتعال میرسه و میگه خاک بر سرتون کنن که همچین اتفاقی افتاده و هیچکدومتون خبر نداشتین و خاک بر سر من که اون جومونگ مارموز اینطور سرم کلاه بذاره و به ریشم بخنده وزیر بول چون میگه بیاید آهنگرمون رو بگردونیم ژنرال هوک چی میگه دیگه دیر شده ما چیزی از دست نمیدم حداقلش اینکه که روش ذوب فولاد رو یاد میگیرم وزیر بو هم میگه درسته ما پیمان بستیم ولی بعداً که روش رو یاد گرفتیم تلافیشو سرشون در میاریم اگه آهنگرمون رو نفرستیم هان بر گوگوریو سر میشه و این به ضررمونه

البته کفریت تسو به اینجا ختم نمیشه و بعد از جلسه نارو از گوگوریو برمیگیرده و بهش میگه سانگ چان جونت که خیلی روی وطن پرستیش تاکید داشتی میدونی کی بود اون همون یوری خودمون بود پسر جومونگ تسو که میشنوه سرش سوت میکشه و میره داخل

یونگ پو هم که دوباره به نقطه صفر رسیده میزنه تو کار مشروب که ماجین خبر مراسم ماوریونگ رو بهش میده اونهم بلند میکنه میره به ماوریونگ میگه شنیدم میخواین برای جومونگ مراسم نفرین کنون بگیرین من هم میخوام شرکت کنم تا بلکه تعدادمون بره بالا بیشتر اثر کنه

مراسم شروع میشه و ماوریونگ متن نفرین نامه رو میخوانه و یونگ پو از ته دل تکرار میکنه ولی از اونجایی که خدایان حمایت کامل خودشون از جومونگ بارها نشون دادن و ثابت کردن از دعاهای این قبیل گربه کورها بارون نمیاید اینبار برای اینکه زهر چشم اساسی بگیرن نفرینشون رو تو سر خودشون میزنه ، در همین راستا هوا طوفانی میشه و با رعد و برق بند بساط ماوریونگ رو جمع میکنن یکیشونو هم میخوره به ماوریونگ که در جا ولو میشه اون وسط یونگ پو هم تا میفهمه ماوریونگ مرده نمیدونه بره تو کدوم سرواخ موش قایم شه

ملکه هم تا موضوع رو میفهمه میره پیش تسو و میگه ننه من هم خیلی جومونگو نفرین کردم و چوب لا چرخش گذاشتم ولی عمرمو کردم تو تازه اول جوانیته باهاش در نیوفت ندید عقوبت الهی چطور جون بنده مخلصشو گرفته چه برسه به ما تسو میگه خاطرت جمع باشه اینجور مردنها تو کار من نیست

با اومدن آهنگرهای بویو دوباره کارگاه را میوفته و شرایط برای جنگ مهیا میشه در همین راستا جلسه ای تشکیل میشه و شرایط آماده شدن برای جنگ مورد برسی قرار میگیره که یوری میگه جاسوسهامون خبر دادن برادر هوانگ جسونگ تو راه یودونگه و داره براشون آذوغه میبره شما یه ارتش بدین من تا برم کارشو بسازم و انتقام آهنگرمون رو بگیرم جومونگ هم میگه خودم ارتشو رو میبرم تو هم با من میتونی بیای . بیریو هم از اینکه جومونگ فقط به یوری گفته بیاد و به اون اعتماد نکرده حسابی ناراحت میشه. چی ریانگ هم متوجه موضوع میشه

و برای رسیدن به هدف پلیدشون با ینگ تگ میرن پیش بیریو تا رو مخش کار کنن و بهش میگن دیدی جومونگ چقدر به یوری اعتماد داره و تو رو جز آدمها حساب نکرد تازه این اولشه بزار دو روز دیگه که سویا حالش خوب شد میشه ملکه و یوری هم میشه ولیعهد اونوقته که همه مون رو بندازن بیرون تو اون موقع بچه بودی نمی فهمیدی جومونگ از همون اول مامنت رو خام کرده بود و اونهم هم کمک جومونگ کرد تا به اینجا برسه و برای اینکه بین ما و اونها اختلاف نیوفته باهاش ازدواج کرد و تخت شاهی رو داد بهش .بیریو که قبلاً زمینه درش جور شده بود با این حرفها گول میخوره

و میره پیش سوسونو میگه شنیدی تو قصر دارن چی میگن ،میگن قراره وقتی سویا حالش خوب شد بشه ملکه و شما هم برین کنار راسته؟ سوسونو میگه تا حالا که همچین چیزی نبوده ولی خوب بشه مگه اشکالی داره این همه سال ملکه بودم چی شد مهم کمک کردن به جومونگه بیریو میگه این حرفها نیست شما باید ملکه بمونید و من هم ولیعهد نمیشه تاج و تخت رو بدم به یوری که کوچیکتره و بلند میکنه میره بیرون

بیریو حسابی میره تو فکر که چی ریانگ و ینگ میبیننش و میگن نقشه مون گرفت (چیزی که سوسونو ازش میترسید شد)

جومونگ و داردسته سر راه جسونگ بردار هوانگ کمین میگیرن و وقتی میرسه بهش حمله میکنن . در بین بگیر و ببند و بکش یوری و جسونگ میرسن به همدیگه و جسونگ که زورش بیشتر میچربه میخواد کار یوری رو تمام کنه ولی جومونگ که متوجه موضوع شده با یه پرش اعجاب انگیز و اکروباتیک که این روزها زیاد انجام میده دخل جسونگو میاره .البته شانس اورد زیادی شمشیر رو تو کمر جسونگ هل نداد و اگرنه پسر خودشو میکشت

وانگ زیر دست هوانگ خبر رو بهش میرسونه و اونهم اعصابش خورد میشه و میگه یه روزی یا من جومونگو میکشم یا اون منو رو

سوسونو نگران طبعات حرفهای بیریو شده که هویون بهش خبر میده سویا بهوش اومده اونهم سریع میره بالا سرش و میگه خدا رو شکر بهوش اومدی قدر جومونگ نگرانت بود سویا هم با همون مظلومیت همیشگیش بهش میگه حالا که من خوب شدم میخوام اینجا رو ترک کنم چون فقط میخواستم یوری باباشو ببینه و الان هم اگه اینجا بمونم بیشتر باعث ایجاد تنش و فرو پاشی کشور میشه سوسونو میگه نکنه کسی چیزی بهت گفته تو تازه اومدی بینمون و زن جومونگی باید ملکه شی هر کی چیزی گفت من میدونم و اون در بین صحبتهای عارفانه این دو هویون محافظ سوسونو میگه جومونگ و بقیه برگشتن سوسونو هم دست سویا و میگیره و میرن استقبال

جومونگ و دارودسته وارد قصر میشن و جومونگ اون قدری که از خوب شدن حال سویا خوشحاله میشه از پیروزی توی جنگ خوشحال نشده بود .این بین بیریو با دیدن این جور صحنه ها حسابی اعصابش خورد میشه که سوسونو هم متوجه موضوع میشه

جومونگ و سویا میرن توی اتاق تا باهم حرف بزنن که در ادامه با احساسات همراه میشه و جومونگ دست سویا رو میگیره و میگه بقیه عمرمو میخوام تلافی این سالها که تو و یوری رو تنها گذاشتم در بیارم

چی ریانگ و ینگ تنک هم که میبینن زمینه جور شده میرن پیش بیریو و با تشریح اوضاع میگن ما آماده شدیم تا جومونگ و یوری رو از بین ببریم چون قرار برن مرز ما هم سر راه بهشون حمله میکنیم و کار رو تمام میکنیم بیریو میرتسه میگه میخواید خیانت کنید که ینگ تک میگه خیانت کجا بود ما میخوایم حق تو مادرت و اونجو رو بگیریم وقتی هم که موفق شدیم تو میشی شاه و همه مجبورن بهت خدمت کنن بیریو هم با شک و تردید قبول میکنه

اونهاهم که با همراه کردن بیریو دلیل توجیه کننده ای برای کارشون پیدا کردن زرتی زره میپوشن و یه عده ای از افراد حقوق بگیره رو جمع میگن و برای اینکه بهشون روحیه بدن میگن که اگه موفق بشین خودوتون و خانواده تون جزء اشراف زاده های گوگوریو میشین و از این حرفها که اونهاهم حسابی کیف میکنن. بیریو هم یواشکی سری به اونجا میزنه و میبینه که قراره الکی الکی یه خبرهایی بشه

یون تابال که سر از کارهای چی ریانگ و ینگ در اورده میره پیش سوسونو میگه فکر کنم اینها یه کلکی تو کارشونه چون بی سر و صدا برای خودشون از مالگال سرباز گرفتن و از این حرفها سوسونو هم تا میشنوه میگه ارتش رو آماده کن که باید بریم جلوشون رو بگیریم میخوان به جومونگ حمله کنن

اونطرف هم جومونگ و داروسته برای بررسی اوضاع مرزی به طرف روستای تئ بوک راه میوفتن

سوسونو هم زره میپوشه و یه تعداد سرباز برمیدار و با یون تابال سمت مرز راه میوفته

فایل ورد مربوطه

قسمت هشتادم : مرگ گوموا و شرکت بویو در جنگ با هان

کلیپ مربوطه

کلیپ کیفیت بالا

جومونگ بلند میشه یوری رو بغل کنه ولی یوری که ول کن ماجرا نیست میره عقب و میگه امشب من باید بفهمم شما چرا من و مادرمو ترک کردین که اینقدر سختی بکشیم ترسیدن مانع رسیدن به هدفت بشیم جومونگ هم میخواد یکی بزن تو گوش یوری ولی نمیتونه گریه اش میگیره و میگه اره من خاک بر سر مقصرم که شما تو این وضع افتادین

هیوبو که میبینیه جومونگ بدجور قافیه باخته میره لنگه کفش یوری رو میاره و میگه این لنگه کفش توه مثل لنگه کفش سیندلار شده اون موقع که تو و مادر از جولبون فرار کردین ما بابامون در اومد تا همه جا رو دنبالتون کشتیم ولی فقط همینو پیدا کردیم و احتمال دادیم مرده باشین بابات توی این پانزده وقتی یاد تو میوفته همه اش این لنگه کفش رو توی دستش میگرفت ، اینهمه که از این موضع غذاب میکشید از جنگ و زخمی شدن درد نکشید خلاصه سکانس با احساسات غلیظتری همراه میشه و گریه نقل محفل میشه یوری هنوز بی خیال نشده و میگه معلومه شما یه کاری کردین که مادر دنبالتون نیومده جومونگ یاد سویا میوفته و میگه حالا مامانت کجاست

جومونگ اویی و موگول رو احضار میکنه که اونها هم با دیدن یوری جا میخورن و فکرشون میره دوباره سراغ تسو که هیوبو میگه بابا این یوریه ولش کنید بنده خدا رو و بعد از تفهیم ماجرا جومونگ میگه آماده شین همین امشب میرم بویو دنبال سویا میگردیم اونها هم هر چی با اومدن جومونگ مخالفت میکن فایده نداره و جومونگ میگه من دیگه طاقت اینجا مونم ندارم میخوام خودم برم دنبال زنم همین الان راه میوفتیم که وقت نداریم

هیوبو هم میره پیش رفقا یوری و جریان رو بهشون میرسونه و میگه آماده شین باید با یوری و باباش برین جایی اونهام کم مونده بال در بیارن خلاصه همون موقع شب جومونگ اویی و مولگول رو برمیداره و با یوری سمت بویو راه میوفته

سوسونو هم که طبق معمول موقعیتهای اینچنینی نگرانی بهش الهام میشه بلند میکنه میره دیدن جومونگ که بهش میگن بدون اینکه چیزی بگه دیشب از قصر زده بیرون سوسونو هم میگه هیوبو رو احضار کنن

خبر به بقیه هم میرسه و اونهام هم جلسه میگیرن و گیر میدن به هیوبو که چرا گذاشته جومونگ بره بویو هیوبو میگه برید بابا من خودم خبر رو شنیدم دست و پامو گم کردم چه برسه به جومونگ که بچه اشو دیده بود میخواستین چه کار کنه ماری میگه باید یه فکر اساسی به حال این موضوع بکنیم جسا میگه حالا چطور به سوسونو بگیم خود یوری رو بگو که حالا سر ولیعهدی چه دعواهایی بشه خلاصه همه میرن تو فکر که خبر میرسه سوسونو با هیوبو کار داره

هیوبو هم میره پیش سوسونو که سوسونو بهش میگه جومونگ کجا رفته که کسی نمیدونه تو مثلاً محافظشی چطور نمیدونی کجاست میری هر جا رفته سراغش که هیوبو میگه همچین دست خالی هم نرفته و جریان رو بهش میگه سوسونو هم دلش هوری میریزه پایین و چشمهاش تا شعاع ممکنه گرد میشه ولی سریع به خودش میاد و میگه با این حال ممکنه تو خطر باشه چرا افراد بیشتری باهاش نفرستادی

سوسونو که حالا قضیه خنجر شکسته براش رو نمایی شده میاید بیرون و نمیدونه چطور موضوع رو برای خودش حلاجی کنه و الان تازه باید یادش بیاد که اون روز چه کولی بازی سر یونگ پو در اورد

یونگ پو و ماجین (پت و مت) هم توی زندان یودونگ منتظرن تا یکی بیاد کمکشون که یونگ پو وقتی میبینه فایده نداره خودش دست به کار میشه و سیبل نگهبانه رو چرب میکنه یه نامه میفرسته برای مامانش

ملکه هم تسو رو خبر میکنه و میگه دادشتو دارن توی غربت میکشن باید نجاتش بدی واگرنه شیرمو حلالت نمیکنم تسو هم بر خلاف میلش قبول میکنه

در همین راستا جلسه ای با وزرا گذاشته میشه و وزیر بو میگه درسته که با گوگوریو صلح کردیم ولی هنوز هانیها برای جنگ نیومدن باید اونها رو هم راضی نگه داریم تا این بین از هر دو تاشون استفاده ببریم من میرم یودونگ ببینم حرف حساب هوانگ چیه و یونگ پو رو آزاد میکنم

تسو هم که از یوری خوشش اومده بود (به عنوان یه قهرمان ملی!!) توی نگهبانها نمیبیندش و به نارو میگه سانگ چون کجاست برو بیارش ببینم

سویا و مادر توبوک هم در راه فرار هستن که از هر مسیر میرن میخورن به پست سربازها در ادامه حال سویا حسابی بد میشه و از هوش میره (خون بالا اوردن)

جومونگ و نفراتش میرسن بویو که خودشو و یوری توی پناهگاه میمونن و موگول و رفقای یوری رو میفرسته شهر دنبال سویا که اونها هم میان و میگن بار و بندیلشون رو جمع کردن رفتن موگول میگه حالا که قرداد همکارب با تسو بستیم بیاد از اونها کمک بگیریم که اویی میگه تسو رو میشناسی کافی بفهمه سویا زنده است تا دوباره برامون دسیسه چینی کنه یوری میگه من و مامانم هزار بار تاحالا از این فرارها داشتیم و برای هم نامه میزاشتیم من میرم خونمون و جاشو پیدا میکنم جومونگ که حسابی نگران یوریه میگه من باهت میام بابا تنها نباشی یوری میگه نترسید میرم سالم میایم

خلاصه یوری هم میره شهر خونه شون نامه سویا رو پیدا میکنه ولی تا میاد بره نارو و افرادش میریزن تو خونه و دستگیرشون میکنن

ولی توی راه موگول و اویی بهشون حمله میکنن و اویی بالاخره موفق میشه بعد از اینهمه مدت برای اولین بار یه زخم رو دست نارو بزنه ولی نارو هم بی کار نمیمونه و یکی میاره تو صورت اویی که اونهم یوری و رفقیهاشو برمیداره و فرار میکنه

نارو با همون وضع میره پیش تسو و جریان رو میگه تسو هم میگه ماوریونگ چرت و پرت زیاد میگه حتماً شما یه کاریش کردین که فرار کرده وای به حالت اگه برنگرده

سولان که من باب گرفتن انتقام از جومونگ به جایی نمیرسه میره پیش ماوریونگ و میگه این همه تلاش کردم تا شوهرم شاه بشه اما ورداشت الکی الکی با گوگوریو متحد شد من شبها خواب بابامو میبینیم تو باید جومونگو نفرین کنی ماوریونگ هم مجبور میشه قبول کنه

مادر توبوک و سویا میرن به غاری که برای یوری نوشته بودن جومونگ و یوری هم میان اونجا و جومونگ تا سویا رو تو اون وضع میبینه حسابی دلش میشکنه و میره بغلش میکنه که سویا از هوش میره

کلیپ مربوطه

کلیپ کیفیت بالا

یون تابال و سایونگ میرن پیش سوسونو و میگن شنیدیم که زن و بچه جومونگ در قید حیاتن سوسونو میگه اره خوب که چی سایونگ میگه بحث دو تا زن داشتن جومونگ مهم نیست مهم اینکه که کدومتون ملکه باشین در ضمن وجود یوری برای بیرو و اونجو خطر داره و ممکنه دعوا شه سوسونو که عصبابی شده حرفشو قطع میکنه و میگه دوباره بحثهای خاله زنک بازی شروع شد از همین الان گفته باشم نبینم کسی بخواد دوباره به این بهونه دعوا و اختلاف راه بندازه که کلاهامون میره تو هم دیگه و به یون تابال میگه شما بگو چه کار کنم که از همین الان موضع گیریها شروع نشه

جومونگ هم سویا رو میاره قصر و حکیم هم اونو معاینه میکنه

موپالمو هم که روش با ارزش ذوب فولاد رو به سختی یاد گرفته بود داره تحربیاتشو به همین راحتی در اختیار اونجو میذاره تا شمشیر فولادی بسازه در همین اوضاف موسونگ میاد اونجا و جریان زنده بود یوری و سویا به موپالمو میده اونهم که که بار سنگینی از روی دوشش برداشته شده سریع میره پیش یوری و ازش معذرت خواهی میکنه

هوانگ هم چند تا از افراد بدرد بخورشو جداگنه تمرین میده و بهشون میگه شماها باید برین گوگوریو و آهنگری اونجا و آهنگرهاشو نابود کنید چون قدرت اصلی گوگوریو آهنگری و سلاحهاشه

همین موقع وزیر بو و ژنرال هوک چی میرسن یودونگ که هوانگ بهشون میگه اگه برای مذاکره اومدین بهتون بگم جمع کنید بریم رد کارتون که ما داریم میایم جنگ وزیر بو هم بهش میگه پیاده شو با هم بریم شما با اون شاهکارتون باعث شدین ما با گوگوریو پیمان ببندیم واگرنه رابطه جومونگ و تسو مثل سگ و درویشه حالا ما یه پیمانی بستیم ولی اینطور هم نیست که به فکرت نباشیم اگه زمینشو جور کنی تو جنگ کمکت مکنیم هوانگ میگه بگو شرطتتو که وزیربو میگه یونگ پو رو آزاد کن و یه کم مواد غذایی و سلاح بهمون بده چون گوگوریو همین قولو بهمون داده

هوانگ هم قبول میکنه و خورزوخان میره زندان به یونگ پو میگه اگه میخوای درت بیارم باید تمام دارایی تو بدی بویو یونگ پو هم میگه جهنم همه چیم برای شما فقط منو در بیارن از اینجا

سوسونو هم برای تفهیم موضوع ، بیرو و اونجو رو میبره کنار رودخونه بیرو و به بیرو میگه این رودخونه رو میبینی اینقدر بزرگه که همه گوگوریو رو تغذیه میکنه بری همین بابای خدا بیامرزت اسمتو گذاشت بیرو تا مردم مثل رودخونه بهت نیاز داشتن بخورنت به اونجو هم میگه اسم تو هم یعنی آدم بزرگ و اندیشمند حالا که معنی اسمهاتون رو فهمیدین باید بگم که زن و بچه جومونگ زنده اند و اوردنشون قصر ولی این همه سال تو رنج و بدبختی بودن شماها هم باید اونها بپذیرین نبینم سر ناسازگاری بزارید همین موقع هیوبو میاد اونجا و به سوسونو میگه جومونگ کارت داره

جومونگ هم تا میاد جریان رو به سوسونو بگه سوسونو بهش میگه قدم زن بچه ات رو چشمم غصه چیو میخوری جومونگ که میبینه نصف راه جلو افتاده میگه باید زودتر بهت میگفتم ولی تا فهمیدم دیگه دستم خودم نبود رفتم  دنبالش الان هم بدجور مریض شده اگه مرد من خودمو نمی بخشم سوسونو با قیافه خندان و یه اقدام بشدت فداکارنه میگه انشالا که سلامتیشو بدست میاره و ملکه میشه ، من هم بهش خدمت میکنم چون باید سرنوشتمو قبول کنم الان کشور برای من مهمتر از همه چیه و دوست ندارم توی این وضعیت دوباره اختلاف و تفرقه بیوفته

بعدش هم میره بالا سر سویا که بی هوشه و حرفهای به شدت جانگدازانه میگه که من نمیدونم چه گناهی به درگاه خدایان مرتکب شدن که این بلاها سرم میاد ولی هر چی هست من قبول میکنم تو رو خدا هر چی زودتر خوب شو که جومونگ بدجور نگرانته و از این حرفها که حتی اشکش هم در میاد

حکیم باشی هم میره پیش جومونگ و میگه سویا بهوش اومده که جومونگ خوشحال میشه ولی اما میاره تو کار و میگه متاسفانه خوب شدنش دست بالایهاست من نمیتونم کاری کنم

جومونگ هم تا میشنوه میره بالا سر سویا که سویا بهش میگه وجود من باعث ایجاد تنش میشه بزار من برم جومونگ میگه اصلاً حرفشو نزن که تو نمیخواد نگرانی چیزی باشی باید زودتر خوب شی تا من جبران این سالها رو بکنم

اما بر خلاف برنامه ریزی سوسونو و جومونگ بذر فتنه انگیزی پاشیده میشه و از همین الان چی ریانگ عمه سوسونو به چان سو میگه دور و بریهای جومونگ میخوان یوری ولیعهد شه تو مراقب رفتار و حرکاتشون باش تا من بهت بگم

بچه ها سوسونو هم هنوز هیچی نشده از همین الان نگرانیشون گل میکنه که بیرو به اونجو هیچ نگرن نباش فرض کن یه وارث دیگه اضافه شده و برای اینکه از همین الان تکلیف رو روشن کنه یوری رو احضار میکنه و میزنه تو در طاقچه بالا گذاشتن که من بردار بزرگترم و تو بین من و اونجویی و از این قبیل حرفها که یوری اصلاً به دل نمیگیره

بعد از اسکان یوری در قصر قرار میشه آموزشهای لازمه شازدهی رو ببینه و توبوک و رفیقش هم قرار میشه محافظهای یوری بشن و مادرش هم ندیمه سویا ، مادر توبوک که تا الان میخواست سر به تن یوری نباشه میپره جلو تا یوری رو ماچ کنه که توبوک جلوش میگیره تا بیشتر آبرو ریزی نکنه

اما یوری که علاقه ای به قصر و اینجور لباسها نداره میره پیش موپالمو و میگه من میخوام تو آهنگری پیشت کار کنم موپالمو هم میره جریان رو به جومونگ میگه که این بچه خودته نه سوسونو که بخواد اونجا کار کنه ولی جومونگ میگه اون طول میکشه تا به شرایط جدید عادت کنه بزار اونجا کار کنه

یوری هم تو کارگاه مشغول میشه  که حال و هوای اونجا حسابی بهش میسازه و حتی شبها هم اونجا با کارگرها میخوابه

همون شب هم افراد هوانگ مخفیانه وارد کارگاه میشن و بعد از کشتن همه سربازها اونجا رو آتیش میزنن و فرار میکنن

موسونگ و موپالمو میان کارگاه که متوجه موضوع میشن و موپالمو هم سریع میره به جومونگ میگه کارگاه آتیش گرفته و کارگرها و یوری تو اونجا گیر افتادن و نمیتون بیان بیرون

فایل ورد مربوطه

قسمت هفتاد و نهم : سو استفاده از حسادت و طرح نقشه خیانت

کلیپ مربوطه

کلیپ کیفیت بالا

جومونگ و دارودسته مشغول درو کردن مهاجمین هستن که اون بین بیرو با اون مهارت مثال زدنیش زخمی میشه و نزدیکه سرش به باد بره ولی یوری طی یه حرکتی فوق العاده رزمی نجاتش میده مهاجمین هم که میببینن عرصه برشون تنگ شده سریع صحنه رو خالی میکنن که در آخر دو تاشون گیر میوفتن

موکاک مختصر مداوایی روی زخم شمشیر بیرو انجام میده و جومونگ بازجویی رو شروع میکنه که اونها اعتراف نمیکنن(شانس تسو اینکه یونگ پو خنگ بود بهشو نگفت اگه گیر افتادین بگین تسو ما رو فرستاده) که جومونگ هم میگه هیوبو و موکاک تا بلایی سر بیرو نیومده ببرنش گوگوریو چون اونوقت سوسونو شلوارشو از پاش در میاره و خودش هم با بقیه متهمین رو ببرن قصر ببینن کار تسو بوده یا نه

موگول و اویی که به نتیجه نرسیدن دوباره گیر میدن به یوری بدبخت و شمشیرو میزارن پس گردنش میخوان بکشنش که جومونگ جلوشون رو میگیره و به یوری میگه تو به ما کمک کردی من بهت اعتماد دارم میتونی بری

گوموا برای خداحافظی و گرفتن حلالیت میره پیش ملکه ( وونهو ) که اونهم بهش میگه این همه مدت تنگ دلمون نشستی بودی حالا تو این اوضاع و با این حالت کجا میخواری بری گوموا میگه این سالها من با کارهام زیادی به مردم سختی دادم میخوام برم بینشون و از توی دلشون در بیارم ملکه میگه تو به فکر مردم هستی ولی یه کم به فکر من نبودی نگفتی من هم آدمم دل دارم  عشق شوهرمو میخواستم ولی تو با این رفتارت باعث شدی من اینطور عذاب بکشم و پست فطرت بازی در بیارم در خلال گفتگوها اشکش تو چشم هر دو تاشون جمع میشه و گوموا دست وونهو رو میگیره و میگه من شرمنده ام میخوام باقی عمرام رو بابت غذابهایی که بهت دادم توبه کنم منو حلال کن و بعد ماجرا با نگاههای عاشقانه پیگیری میشه ولی برای اینکار دیگه خیلی دیر شده

بعدش هم گوموا میره تو محوطه قصر و یه نگاه به اطراف میندازه و از همه مقامات و تسو و یونگ پو خداحافظی میکنه و سوار کاسکه(که بیشتر شبیه تراکتوره) میشه و میره .این بین تسو خیلی ناراحته و کم مونده اشکهاش در بیاد

یوری هم که حس عجیبی (غریب آشنا ) نسبت به جومونگ و مرامش پیدا کرده میره کافه تا چیزی بنوشد و یاد اون حرف جومونگ که بهش گفته بود من بهت اعتماد دارم میوفته همین موقع سویا هم  میاد اونجا و میگه رفتی دوباره دنبال یللی تللی بیا ببینم کارت دارم و بهش میگه باید هر چی زودتر باید خنجر شکسته رو پیدا کنی و از اینجا جیم بزنی یوری میگه من اینهمه جون کندم تا وارد گارد شاه بشم تسو هم منو دوست داره تازه میخواد وضعمون خوب شه این فرار کردن برای چیه سویا میگه وقتی اون خنجر رو پیدا کردی و هویت معلوم شه اینجا بودن برات خطرناکه کاری که گفتم بکن

سولان هم که با رفتن گوموا فرصت رو مناسب میبیه میره پیش تسو و میگه حالا که جومونگ اومده اینجا باید بکشی و انتقام بابامو بگیری تسو میگه الان وقتش نیست سولان هم دست میزاره رو نقطه ظعف تسو و میگه اگه میترسی ازش من میکشمش تسو هم سرش داد میزنه و میگه خودم عقلم میرسه باید چی کار کنم تو خاله خاک انداز نمیخواد توی این وضعیت برامون شیر زن بازی در بیاری .سولان هم که طبق معمول هویج شده بلد میشه میره بیرون و به هائوجن میگه چند نفر آدمکش خوب برام جور کن تا بگم چه کار کنی

یونگ پو که آدم کشها رو فرستاده بود سروقت جومونگ منتظر تا خبر مرگش رو براش بیارن ولی جومونگ هی و حاضر با آدمکشها وارد قصر میشه که برق از کله یونگ پو میپره و به درجه اشتعال میرسه

جومونگ و نفرات آدمکشها رو میبرن پیش تسو و میگه اینها افراد تو بودن که میخواستن منو بکشن تسو میگه اینها به قبر باباشو خندیدن با شما با هم شریکی جسا هم صداش میبره بالا و میگه کار هر کسی هست باید زودتر مشخص شه و اگرنه کوتاه نمیایم ماری هم میگه بله میایم جنگ تسو هم کفری میشه و میگه صداتون بیارن پایین ببینم میدونید اینجا کجاست و من کی ام فکر کردین چی شدین که منو تهدید میکنید جومونگ میگه تهدید نبود اخطار بود و میره تسو هم به نارو میگه این دو تا پدر سوخته رو میبری اینقدر شکنجه میکنی که به کارهای نکردشون هم اعتراف کنن

وزرا هم با هم جلسه گرفتن و وزیر جین یونگ و بول چان میگن حالا چه کار کنیم با کی پیمان ببندیم که دو دوتاشون بدجور قوی شدن وزیر بو که به طرز عجیبی عصبانی شده (من باب نگرانی در مورد عظمت و آینده بویو) میگه لازم نکرده پیمان ببندیم باید هم از توبره بخوریم و هم از آخور که برامون سود داشته باشه همین موقع ژنرال هوک چی میاد اونجا و میگه جمع کنید این بحثها  رو بلند شین یه کاری کنید که میخواستن جومونگ رو بکشن

خبر به هوانگ هم میرسه و اونهم به یونگ پو میگه خدا منو از دست کارهای تو مرگ بده که اگه تو بدرد میخوری که حال و روزمون این نبود حالا اگه بفهمند چه خاکی تو سرم کنم یونگ پو هم خیلی مستعد میگه جوش نیار دیگه اینقدر خر نیستم حواسم بود که نفهمن کی ام تا لو نریم تازه اینطور اونها به تسو شک کردن و فعلاً دنبال پیمان بستن نیستن

سولان هم به هائوچن میگه بس چی شد آدم کش جور کردی اونهم میگه حرفشو نزن که اوضاع قصر حسابی خیطه یه نفر زودتر از ما میخواسته جومونگ رو بکشه که آدمکشهاش گیر افتاده تازه شانس اوردیم که هنوز کاری نکردیم و اگرنه گناهش رفته بود تو پاچمون

نارو هم سفت و سخت آدمکشها رو شکنجه میکنه ولی اونها اعتراف نمیکنن .موگول هم گوشه هایی از رویداد رو نگاه میکنه

و به جومونگ میگه اینطور که بابای این بدبختها رو دارن در میارن فکر نکنم کار بویو باشه جسا میگه ولی یه نفر میخواسته اینکارو بکنه باید دستش رو شه ماری هم به جومونگ میگه بیاد برگردیم گوگوریو تا شری برمون درست نشده جومونگ میگه فضلای اندیشمن فکرتون رو کار بندازین این کار بویو نیست کار کسی دیگه ست که میخواد بین ما و بویو اختلاف بندازه پس باید همینجا بمونیم تا بفهمیم کی پشت ماجراست و پوزشون رو بزنیم

اونطرف در گوگوریو سوسونو و فک و فامیل در مورد قبول پیشنهاد اتحاد توسط تسو برای خودشون فلسفه بافی میکنن که خبر ورود بیرو به سوسونو میرسه اونهم سریع بلند میکنه میره استقبالشون و میگه دوباره چه بلایی سر بچه ام اومده جومونگ رو چه کار کردین بچه ننه هم میگه نترس مادر جان یه زخم کوچیکه و هیوبو میگه جومونگ حالش خوب جای نگرانی نیست .مداوا بروی بیرو انجام میشه و نگرانیهای لازمه ابراز میشه

سوسونو هم جلسه رو راه میندازه و دوباره همه بدون مدرک نتیجه گیری رو میکنن و میگن کار بویوه بهتره سواره نظامون رو ببریم لب مرز مستقر کنیم تا دیگه کسی جرات همچین کاری رو نکنه که سوسونو دستور میده بوبونو و بوی یوم زره پوشهاشون رو ببرن مرز بویو مستقر کنن تا ببین چی میشه .قدرت زیادی که راحت بدست بیاد اینطور غرور آور میشه و گوموا اون موقع که به یوهوا میگفت فکر الان رو میگرد . نکته ای هم که توی این چند قسمت قابل توجه شده اینکه خبری از سونگ ینگ و دار و دسته اش که آرزوهای همچین روزهایی رو داشتن نیست احتمالاْ عمرشون توی این پانزده سال آنتن نداده

البته همین تعداد خیلی کم باعث ترس بویو میشه و تسو به وزیر بو میگه چه خاکی تو سرمون کنیم اونها که نگفتن کار کی بود وزیر بو هم میگه من اول فکر میکردم کار توه ولی الان مطمئنم کار هانیهاست چون نمیخوان ما با گوگوریو متحد بشیم بهتره آدم کشها رو بکشیم و بگیم کار هانیها بوده و بعدش با گوگوریو پیمان ببندیم چون الان غرور شکنی لازمه

یوری هم برای فهمیدن ماجرا میره بازداشتگاه و شکنجه ها رو نگاه میکنه که ناور میاد و آدمکشها رو میکشه

تسو همراه با وزیر بو سر میز مذاکره میشینه و به جومونگ میگه آدمکشها کار هانیها بوده و ما دیگه رابطمون رو با هانیها قطع میکنیم ولی جسا و ماری میگن کافی نیست پیمان چی میشه تسو میگه باهاتون پیمان میبندم خیالتون راحت شد جومونگ هم میگه حالا شدی پسر خوب ما هم براتون مواد غذایی و روش ذوب فولاد رو میفرستیم تا برای جنگ با هانیها قوی بشین

تسو که حسابی غرورش جریه دار شده میاد بیرون وزیر بو بهش میگه عیبی نداره بعداً تلافیشو سرشون در میاریم تسو میگه بزار وضعمون خوب شه چنان تلافیشو سر جومونگ در بیارم که نفهمه از کجا خورده وزیر بو میگه من هم هستمت

جومونگی ها هم دور هم جمع میشن و بهم تبریک میگن که جسا ول کن ماجرا نیست و میگه این تسو بعداً میزنه زیرش جومونگ هم میگه جهنم من هم خودم میدونم بعداً میزنه زیرش ولی همینکه خیالمون راحت شد با هانیها پیمان نمیبندن خودش خیلیه الان هم زود کاسه کوزه و جمع کنید بریم گوگوریو که باید برای جنگ با لیادونگ آماده شیم

خلاصه بند و بساط رو جمع میکن میرن گوگورو که تو راه یوری و سویا میان تماشا که یوری متوجه تغییر حال و گریه کردن سویا با دیدن جومونگ میشه برای اینکه عکس العمل سویا رو بسنجه تو راه بهش میگه امشب میرم اون نشونه رو که گفتی پیدا میکنم سویا اول نگران میشه ولی سریع میره تا سه نشه

یوری میره قصر که ماوریونگ میبیندش و همون موقع طالع بینیش میکنه و اسمشو میپرسه

یوری شب میره قصر قدیمی یوهوا و پس از اکتشاف زیر یکی از ستونها تیکه شکسته خنجر رو پیدا میکنه

و خنجر رو میبره پیش مادرش و میگه این هم مدرک حالا راست و حسینی همه چیو بهم بگو سویا هم میگه خوب میگم ولی به پا رو دل نکنی بابات شاه گوگوریوه این شمشیر رو ببر گوگوریو بده به جومونگ تا بشناسدت یوری که  جومونگ رو آدم خوبی تو ذهنش جا داده بود حسابی بهم میریزه و میگه خاک بر سر همچین بابایی که ما رو تو این وضع نزاره بره من همچین بابایی میخوام چه کار و هر چی سویا میاد توضیح بده فایده نداره و یوری میره بیرون

و مثل خود باباش میزنه تو کار مشروب و توبوک هم هر کار میکنه نمیتونه جلوشو بگیره

ماجین هم میره پیش یونگ پو و میگه بلندشو کاسه کوزه رو جمع کن سریع بزنیم به چاک که خاک بر سرمون شد تسو و جومونگ با هم متحد شدن الانه که هوانگ بیاد بده بابامون رو در بیارن یونگ پو هم که دست و پاشو گم کرده دست خالی فرار میکنه که هوانگ سر راهشون سبز میشه و میگه تمام بدبختی من از دست توه حالا من میدونم تو شلنگ و میندازدشون زندان

گوموا هم در راه سفر علمیش به کوهستان چان مو میره تا با هموسو درد دل کنه و میگه این سرزمین پهناور که جومونگ جمع کرده میبینی اینها همون سرزمینهاییه که من و تو اینهمه برای باز پس گیرشون زحمت کشیدیم و میخواستم دوباره چوسان رو احیا کنیم حالا جومونگ این کارو کرده من احمق رو ببخش که میخواستم جلوشو بگیرم

بعد هم به نزدیکیهای مساحت قبر یوهوا که میرسه به سونگ جو میگه تو اینجا باش باید خصوصی برم و میره بر سر مزار یوهوا (قبرهاشون وسعتی به بزرگی کوهستان داره) و یاد حرفها و لحظه که یوهوا رو گشت میوفته و گریه اش میگیره

موپالمو هم در ادامه دستاوردهاش یه زره فولادی جدید و سبکتر میسازه و از اونجایی که به کارش اعتماد داره با یه اقدام فداکارانه زرهو روی خودش آزمایش میکنه که جواب میده و نیزه توش نمیره همینطور که از موفقیت بدست اومده خوشحالن موسونگ میاد و میگه جومونگ میخواد دوباره بره جنگ گفته کارگاه رو راه بندازیم

ماوریونگ هم نارو رو احضار میکنه و میگه این بابا سانگ چون رو از کجا اوردین و نارو هم بیلان کار یوری توی مسابقات رو میگه ماوریونگ هم میگه این بچه  نیروی شیطانی تو خودش داره و طالعش نحسه ممکنه برای تسو بدبیاری داشته باشه

نارو هم سریع میره سراغ یوری که پیداش نمیکنه و بول چان رو میفرسته هر کجا رفته پیداش کنه

یوری هم که بعد از گذشته چند روز واقعیتو قبول کرده شال و کلاه میکنه بره گوگوریو سویا بهش میگه علقت سر جاشه نری باباتو بکشی تقصیر اون نیست یوری میگه من فقط میخوام برم ازش بپرسیم چرا ما رو ول کرد به امون خدا تا اینطوری عذاب بکشم و قرار نیست بهش رو بدم خلاصه از مامانش خداحافظی میکنه (سانسوری) و میره توبوک و اون یه دوستشو برمیداره و راه میوفته

همین که یوری از خونه میزنه بیرون بول چان میره اونجا قشون کشی که سویا میگه عموش مریض بود رفته شهرستان بول چان هم میگه اگه اومد سریع میگی بیاد خودشو معرفی کنه و از اونجا میره مادر توبوک هم میاد اونجا و میگه نمیدونم دوباره این پسر ذلیل مرده کجا رفته سویا که احساس میکنه ممکنه لو رفته باشن به مادر توبوک میگه توی خطر افتادیم باید سریع از بویو بزنیم بیرون سوالی که ممکنه به ذهن برسه اینکه را بول چان چرا سویا رو نشناخت ولی سویا اونو شناخت

یوری و همقطاریهاش میرسن گوگوریو که یوری جریان رو بهشون میگه اونهام باور نمیکن یوری میگه شما بیان تا من بهتون بگم خلاصه با توپ پر میره دم دروازه که راهش نمیدن و با فرمانده اونجا درگیر میشه و کار به جاهای باریک میکشه اما همین موقع موپالمو با اونجو میاد اونجا و جریان رو میپرسه که یوری تیکه خنجر رو میده به موپالمو و میگه اینو بدین به شاهتون تا بفهمید من کی ام و چه کارم

موپالمو هم تیکه خنجر رو میبره میده به جومونگ و میگه اینو یه پسرچیه اورد گفت بدم بهت جومونگ هم تا تیکه خنجر رو میبینه از این رو به اون رو میشه و به هیوبو میگه بدو برو تا نرفته ورشدار بیارش پیشم

اونجو هم که ماجرا رو دیده بود میره پیش مامانش سوسونو و جریان رو بهش میگه که اسباب نگرانی سوسونو از همین الان فراهم میشه

جومونگ که آروم و قرار نداره برای اطمینان میره اون تیکه شمشیر رو میاره و میزاره کنار این یکی و مطمئن میشه که مدرک اصله هیوبو هم یوری رو میار اونجا که جومونگ با دیدن یوری تعجبش بیشتر میشه و میگه بگو ببنیم تو کی هستی و اسم مادرت چیه یوری میگه من یوری ام و اسم مادرم هم یی سویاست گفته که شما پدرمی راست میگه جومونگ که مطمئن شده یوری پسرشه اشکهاش در میاد و با احساس خوشحالی خاصی میگه اره من پدرتم پدرت منم یوری هم دادش در میاد و میگه اگه تو پدرمی چطور تونستی منو و مادرمو ول کنی به امون خدا و ما تو فقر و تنگدستی زندگی کنیم که جومونگ همینطور اشک میریزه و جوابی نداره به یوری بده

کلیپ مربوطه

کلیپ کیفیت بالا

فایل ورد مربوطه

 قسمت هفتاد و هشتم : تواضع و فروتنی در مواجه با سرنوشت

جومونگ و دارودسته میرسن دم دروازه قصر که نارو هم خلع سلاحشون میکنه و میبردشون داخل . تسو هم میاید استقبالشون که بعد از تبریک و این حرفها جومونگ میگه قبل از شرکت تو مراسم باید باباتو ببینم و مراتب احترامم رو بهش نشون بدم

خبر به ملکه میرسه اونهم شوکه میشه و میخواد سریع بلند بره پیش تسو که دچار عارضه قلبی روحی میشه

جومونگ میره پیش گوموا که اونهم بهش میگه مگه مغز خر خوردی پا شدی اومدی اینجا نگفتی تسو بکشدت جومونگ هم میگه من خودم به اندازه ای که از اومدن به اینجا ترسیدم تا حال تو جنگهام نترسیدم ولی لازم بود بیایم چون میخوام گوگوریو با بویو متحد شه دشمنی ما فقط به نفع هانیهاست گوموا میگه الان تسو شاهه هر چی میخوای بگی برو بهش بگو چون من هم حرف اونو قبول میکنم جومونگ میگه شما باهاش حرف بزن چون تنها راه نجات بویو اتحاد با ماست

تسو هم با وزیرها جلسه میزاره تا در مورد جومونگ تصمیم گیری کنن وزیر جین یونگ میگه باید یه کاری کنیم چون هوانگ جا کیونگ هم داره میاد و اگه جومونگ رو اینجا ببینه رسماً دشمن هان میشیم وزیر بو به تسو میگه باید سیاست به خرج بدیم اومدن جومونگ برای شرکت تو مراسم خودش افتخار بزرگیه الان هم اتحاد با گوگوریو برامون بیشتر نفع داره تا با هان تسو هم میگه ای درسته و در همین اثنا نارو میاد اونجا و خبر بد شدن حال ملکه رو به تسو میده

تسو هم سریع بلند میکنه میره بالا سر مامانش که حکیم باشی طبق معمول میگه من که نفهمیدم علت بیماریش چیه شرمنده ام تسو هم به چونگو میگه برو ماوریونگ رو بگو بیاید ببینم چه خاکی تو سرم باید بکنم تو این وضعیت

جومونگ توی قصر قدم میزنه که سولان میبندش و به هائوچن میگه نگاه کن قاتل بابام چطور داره راست راست جلوی چشم راه میره من تا این جومونگو نکشم آروم نمیشم

جسا و ماری به جومونگ میگن انگار از ما خوششون نیومده اگه بکشمون دستمون به جایی بند نیست بهتره برگردیم جومونگ میگه اصلاً حرفشو نزنید که من تا با تسو حرف نزنم برنمیگردم اویی میگه پس بهتره سواره نظامون رو لب مرز مستقر کنیم تا حساب کار دستشو بیاد و بترسن جومونگ میگه لازم نیست الان همه نگاهها و توجه به قصر بویوه و همه میدونن من برای چی اومدم تسو بچه نیست که بخواد توی این وضعیت سرمو زیر آب کنه اینقدر موج منفی از خودتون بیرون ندیدن

جومونگ برای هوا خوری میاد بیرون که از ترس اینطور دورشو میگیرن بیرو میاد پیشش میگه اخه برای چی اومدین اینجا اومدین تو مملکت دشمن که تحقیرمون کنن جومونگ میگه دیگه از این حرفها نزنی اینجا زادگاه منه و از اینجا بنیان گوگوریو رو شروع کردم دشمن ما هانه که دلشون میخواد با بویو دشمنی کنیم بیرو هم میگه حالا که اینطوره من میخوام تو مسابقه زرمی شرکت کنم و از داشته هام رونمایی کنم

سویا هم دوباره رو به کار کردن میاره که مادر توبوک میرسه و بهش میگه ول کن کار کردن رو قراره مراسم تاجگذاری بگیرن و از همه قبیله های دور و اطراف برای شرکت تو مراسم  اومدن حتی پادشاه گوگوریو هم اومده و الان تو قصر بویوه سویا تا اینو میشنوه ته دلش خالی میشه .لوکیشن هم همون خونه دوچی مرحومه

یوری هم با اسم سانگ چان توی مسابقه زرمی اسمشو مینویسه که همون موقع بیرو هم برای ثبت نام میاد اونجا و یوری وقتی میفهمه بیرو کیه سریع از اونجا جیم میزنه

نارو خبر رو به تسو میرسونه اونهم میگه یکی از بهترین افرادت رو بفرست تو مسابقات شرکت کنه یه وقت بیرو برنده نشه آبرمون کم و زیاد شه

همین موقع ماوریونگ میاد اونجا و به تسو میگه مامانت از دست جومونگ به این حال روز افتاده تا وقتی جومونگ نره همش انرژی منفی برامون پخش میشه و من هر چی دعا میکنم فایده نمیکنه

یونگ پو هم از غم روی کار اومدن تسو حسابی زده تو کار مشروب و از این حرفها که ماجین قضیه اومدن جومونگ رو بهش میگه یونگ پو هم تو همون وضعیت برق از کله اش میپره و میگه خاک بر سرمون شد چرا زودتر نگفتی و سریع بلند میکنه میره سر راه جلوی هوانگ رو میگیره و میگه دیر رسیدی جومونگ اومده بویو تا با تسو پیمان ببنده هوانگ میگه من فکر کردم این همه راه اومدی استقبالم اومده که اومده من الان نامه امپراطور از چانگ ان رو برای تسو اوردم چون داریم برای جنگ با گوگوریو آماده میشیم اگه اینطور باشه سر راهمون یه سری هم به بویو میزنیم

خبرهای بویو به گوگوریو هم میرسه و اونهام نگران جومونگ میشن و میگن بهتره زره پوشهامو رو ببریم لب مرز مستقر کنیم یون تابال میگه برای این کار اجازه جومونگ لازمه سوسونو هم میگه جومونگ اگه میخوست با خودش سواره نطام میبرد اون اینطوری رفته تا به همه بگه نیتش خیر بوده و با زبان کار رو پیش ببره

با اومدن جومونگ به بویو شاه ها و رییس قبایل هم از فرصت استفاده میکنن و برای دیدن جومونگ و گذاشتن قرار ملاقات برای همکاری چند جانیه میرن پیشش

نارو هم متوجه موضوع میشه و به تسو میگه همه قبایل برای دیدن جومونگ صف کشیدن و انگار کسی به فکر شرکت تو مراسم نیست همین موقع هوانگ هم وارد قصر میشه و همون اول کار نامه امپراطورشو رو میده به تسو و میگه بیا بچه شر درست نکن و با ما متحد شو تسو میگه بزار من شاه بشم اونوقت خودم یه خاکی تو سرم میکنم هوانک میگه همین الانش هم تو شاهی حواستو بده اگه با گوگوریو متحد شی اون موقع با ما طرفی

جومونگ و هوانگ توی قصر گذروشون بهم میخوره هوانگ میگه میبینم که شاه شدی صبر کن همین روزهاست که بیام خودت و کشورتو نابود کنم و تلافی اون موقع رو تو جونت در بیارم جومونگ هم میگه گرد خاک نکن ببینم برو فکر چاره بشه چون ممکنه همون بلا ایندفعه توی لیادونگ (یودونگ)سرت بیاد تا دیر نشده کاسه کوزت رو جمع کن برو  چانگ ان که هوانگ حسابی هویج میشه

مسابقه مقدماتی هم شروع میشه و یوری در حال نبرد کردنه و بیرو که به لطف گردن کلفتی به دورهای بعد صعود کرده میاید مبارزات رو نگاه میکنه و متوجه یوری میشه و میگه این بابا همونیه که اون شب میخواست منو بکشه موگول و اویی هم که این روزها بدجور قدرت چشمشون رو کور کرده میخوان برن بکشنش که بیرو میگه تو کشور غریب کولی بازی در نیارید آبرمونو میبرید و میره به یوری میگه خوب گیرت اورم ولی دلم میخواد تو مسابقه آخر سرت تلافی کنم پس سعی کن به دور آخر برسی

بدین ترتیب اینها هم روحیه میگیرن و رقیبهاشون رو یک به یک شکست میدن و هر دو تا شون به دور فینال میرسن

بیرو جو میگیردش و به جومونگ میگه دور آخر قراره در حضور همه مقامات و خانواده سلطنتی برگزار بشه من هم میخوام برنده بشم و برای گوگوریو افتخار کسب کنم که جومونگ خوشش میاد

بول چون هم میره پیش نارو و میگه نفرمون تو مسابقه شکست خورد که داد نارو در میاد و میگه خاک بر سرتون پس حال جواب تسو رو چی بدم بول چون میگه طرفی که به مراحله نهایی رسیده خودش اهل بویوست

یوری هم میره پیش سویا و میگه من رسیدم به دور آخر و باید در برابر همه مقامات و خانواده سلطنتی با بیرو شاهزاد گوگوریو مبارزه کنم که دل سویا هری میریزه پایین و شب هم بالا سر یوری اشکهاش در میاد چون جومونگ قراره مبارزه پسر خودشو ببینه

فردا صبح مراسم تاجگذاری برگزار میشه و تسو رسماً به عنوان شاه بویو منصوب میشه . در حاشیه مراسم چند نکته جالب توجه وجود داره که یکیش نشستن هوانگ کنار دار و دسته گوگوریوست و اینکه از هر قبیله برای هر کدوم یه صندلی گذاشته شده ولی جومونگ اینها پنج شش تاشون رو صندلی نشستن تازه به جز یه ردیف ایستادههاشون .یه وری شدن پوز یونگ پو هم از یه محور  دیگه قابل توجهه

ملکه هم خیلی دلش میخواد بره مراسم تاجگذاری تسو اما ناشو نداره و میگه خدا این جومونگ رو به زمین گرم بزنه که اون توی مراسم شرکت کرده ولی من تو مراسمی که سالها منتظرش بودم نمیتونم شرکت کنم

بعد از مراسم گوموا به تسو میگه حال که باز نشست شدم میخوام بقیه عمرمو برم بین مردم زندگی کنم تسو هم میگه کجا میخواید برین بمونید اینجا کمکم کنید که گوموا میگه تو دیگه بزرگ شدی نیاز به من نداری فقط یه چیز میخوام بهت بگم که بدردت میخوره سعی کن کینه و تنفرت از جومونگ رو از بین ببری و تصمیمی بگیری که نفع بویو باشه

روز مسابقه فینال هم فرا میرسه و مردم برای دیدن مسابقه وارد قصر میشن مادر توبوک هم میره پیش سویا و میگه نمیخوای بری مسابقه بچه اتو ببینی و دستشو میگیره میبره قصر که سویا پاشو به قصر میزاره سنگینی فضای اونجا میگیردش

نارو هم جریان مسابقه فینال رو به تسو میگه و تسو هم میگه دلم میخواد بیرو ببره اونوقت من میدونم و تو

مسابقه با حضور تسو و همه برگزار میشه و یوری با یه شمشیر میاد وسط و بیرو هم با یه چوب بلند که با هم درگیر میشن آهنگ سکانسهای مبارزه هموسو گذشته میشه و بیرو که جو مسابقه بشدت گرفتش حسابی حمله میکنه و همه رو به خودش امیدوار میکنه

سویا هم که برای تشویق یوری اومده چشمش به جومونگ میوفته و اشکهاش در میاد در همین اثنا جومونگ هم سویا رو از بین جمعیت میبینه که اصلاً دیگه مسابقه از یادش میره و اویی و هیوبو رو میفرسته دنبال سویا ولی سویا که متوجه شده سریع صحنه رو خالی میکنه

اما اونطرف در مبارزه بیرو خیلی مستعدانه حمله میکنه تا اینکه یوری که خودشو پیدا کرده شمشیر رو میبره بالا و چنان میزاره پشت شمشیر که چوب بیرو میشکنه و تا میاد کاری کنه یوری میزنه تنگ سینه اش دو متر پرتش میکنه رو زمین و برنده میشه در نتیجه جومونک آبروش میره و تسو حسابی خوشحال میشه هوانگ هم اول جو گیر میشه  دست میزنه ولی بعد به خودش میاد

بعد از مسابقه بیرو از جومونگ معذرت خواهی میکنه جومونگ هم میگه تو کارت خوب بود اون طرف مقابل کارش خیلی درست بود بیرو میره و هیوبو و اویی میان میگن سویا رو پیدا نکردن و تواهم برش داشته 

اونطرف تسو هم یوری رو خصوصی دعوت میکنه براش مشروب میریزه و میگه امروز تو منو بعد از مدتها خوشحال کردی و بعدش به نارو میگه یوری رو ببره تو گارد سلطنتی

هوانگ و یونگ پو در مورد ملاقات تسو و جومونگ و دردسری که ممکنه بوجود بیاد حرف میزن که یونگ پو میگه حالا که جومونگ و افرادش خلع سلاح شدن بهترین موقع است که سرشو زیر آب کنیم تا مشکل از ریشه حل بشه

جومونگ و تسو با هم ملاقات میکنن و تسو میگه فکر کردی راهتون دادم و از تون پذیرای کردم درخواستتو قبول میکنم من میخوام بدون کمک تو بویو رو بسازم جومونگ هم میگه خوب برو با هانیها متحد شو تا بیام با هر دوتاتون بجنگم دالت همینو میخواد تسو میگه تو بیخود میکنی منو تهدید کنی جومونگ میگه شر درست نکن من اگه میخواستم همین الان هم میتونستم بهتون حمله کنم بهونه کم دارم پدرم و مادرمو  کی کشته اما من به خاطر هدفم کینه هام رو رها کردم و میخوام شماها باهام متحد شین این به نفع خودتونه

در حاشیه این ملاقات روبه رو شدن دارو دسته جومونگ با ناور هم قابل توجه که اونها حسابی به نارو فخر میفروشن چون یه زمانی زیردستش بودن و الان چی شدن

یوری به مامانش میگه این هم از ورود به قصر حالا باید چه کار کنم سویا هم بهش میگه باید بری قصر زن دوم شاه گوموا پای یکی از ستونهاش یه خنجر شکسته قایم کردم برو اون پیدا کن بیار تا بهت بگم چه کار کنی

یوری هم شب جستجو رو شروع میکنه و اول از همه میره به قصری که جومونگ توش اقامت داره . بیرو هم میبیندش و میگه اومدی فضولی اونهم بهش میگه نه من تازه واردم گم شدم بیرو هم از فرصت استفاده میکنه و میگه راستی بهم بگو چرا اونشب منو نگشتی یوری میگه نمیدونم اشتباه کردم بیرو بهش میگه تو منو شکست دادی چون هردمبیل تمرین کردی ولی من اصولی و مرحله به مرحله تمرین میکنم چند وقت دیگه که تمرین کنم شکستت میدم

ماری و جسا به جومونگ خبر ملاقات تسو با هوانگ رو بهش میدن و میگن اگه با اونها پیمان بنده چی اونوقت کی امنیت ما رو تضمین میکنه جومونگ میگه من حرفهام با تسو زدم و باهاش اتمام حجت کردم الان هم تا اینجا میخوام از فرصت استفاده کنم برم کوهستان چان مو با آرمانهای بابام تجدید میثاق کنم آماده شین

وزیر بو هم به تسو میگه چی شد چه کاره ای تسو میگه همه مقامات میخوان که با گوگوریو متحد شم خودم هم موندم باید بیشتر فکر کنم ناور هم میاد اونجا و میگه جومونگ میخواد بره کوهستان چان مو تسو میگه بزارید

نارو هم از بین اونهمه افراد به یوری ماموریت میده که دنبال جومونگ بره و گزارش کار رو بهش بده .خبر به یونگ پو هم میرسه و اونهم به هوانگ میگه الان وقتشه که سر جومونگ رو زیر آب کنیم و هوانگ دوباره عقلشو میده دست یونگ پو

فردا صبح هم جومونگ همه دار و دسته رو برمیداره میره کوهستان چان مو و مراتب احترام رو به جا میاره و با آرمانهای پدرش تجدید میثاق میکنه یوری هم از دور همه چیو زیر نظر میگیره

جومونگ یاد خاطرات آموزشی و دوران خوبی که با هموسو داشته میوفته و یوری هم  ریز به ریز حرکاتش رو زیر نظر داره که اویی شمشیرو رو میزار پس گردنش و میبردش پیش جومونگ

جومونگ هم بهش میگه تو رو تسو فرستاده یوری هیچی نیمگه و افراد جومونگ هم سریع نتیجه گیری رو میکنند و میگن تسو میخواد ما رو بکشه باید سریع برگردیم گوگوریو که بیرو میگه اگه قرار بود سرمون زیر آب بره این بابا تنها نمیومد جومونگ هم  میگه بیرو راست میگه ولش کنید بره

یوری هم برمیگرده که تو راه میبینه افراد صورت پوشیده دارن میرن سر وقت جومونگ ، سریع برمیگرده بره بهشون خبر بده ولی دیر شده و با جومونگ در گیر شدن از اون درگیریهای که یکی چند تا بکش

لوکیشن درگیری همون جایی که دارودسته جسا اونجا بودن و جومونگ رفت سراغشون اینها نشون میده که لوکیشن کم اوردن!! .نکته بارز دیگه تعداد نفر به نفر هم مقایسه کنیم شش به یک هستن ولی از همین الان معلومه که به سرانجامی نمیرسن چون مردانه فقط از جلو حمله میکنن و کسی با نامردی از پشت کسی رو نمیزنه که بگن دو به یک کردن!!

یوری هم میرسه اونجا و میره کمک که معلوم نیست توی اون گیرو داد چطور خودشو به جومونگ میرسونه و برای اینکه از پشت همدیگه رو پوشش بدن به همدیگه تکیه میدن

فایل ورد مربوطه

قسمت هفتاد و هفتم : دیدار پدر و پسر بعد از سالها

در راستای اتفاقات افتاده جومونگ نامه ای برای فرمانروای اوکجه میفرسته و فرمانروا هم باهاشون همکاری میکنه و نظر به اینکه علم غیب در این فیلم نعمتی خداداستی همون اول نیروهای جانگ ریون میریزن خونه جانگ و دستگیرش میکنن اونهم نه به عنوان قاچاقچی بلکه به عنوان کسی که به کاروان گوگوریو حمله کرده! زره افسر گروه رو داشته باشین که هون زره قبلی نارو قبل از تبعید تسو به مقرر مرزیه

زیر دست یوری هم سریع جریانو به یوری وتوبوک  میده اونهام سریع میرن کافه به مامانهاشون میگن سریع کاسه کوزه رو جمع کنید که خاک برسر شدیم رفت و یوری هم به سویا میگه من احمق خلاف کردم باید سریع بزنیم به چاک سویا میگه چشمت کور شه باید مجازات شی تا یاد بگیری از این کارها نکنی یوری هم میگه من هر بلایی سرم بیاد حقمه ولی از این میترسم که برای تو اتفاقی بیوفته جون هر کی دوستداری بیا بریم از اینجا

جلسه محاکمه چانگ همراه با شکنجه زیر نظر اویی پیگیری میشه ولی جانگ اعتراف نمیکنه چون نمیدونه یونگ پو کی بوده البته به خاطر فیلم نامه که یوری و سویا باید اینجا رو ترک کنن و اتفاقات بعدی بیوفته همه این تحقیقات با اطمینان عجیبی پیگیری میشه!!

اما اونطرف جومونگ هم که با شنیدن اسم سویا دوباره داغ زن و بچه اش تازه شده ، یاد گذشته میوفته و حسابی میره تو خماری و طبق معمول چنین سکانسهایی از دور به پا همیشگی جومونگ کارشو اینجا هم انجام میده

اویی هم موگول و موکاک رو برمیداره و میره اتاق به اتاق کافه و خونه سویا رو دنبالشون میگردن که میفهمه زودتر از اونها فلنگو بستن

سوسونو که فهمیده جومونگ یه مرگیش شده (با اتکا به حس فضولیش ) هیوبو رو احضار میکنه و ازش جریان رو میپرسه هیوبو هم میپیچوندش و میگه ناراحتیش مال اینه که هنوز نتونسته راهی برای مطیع کردن اوکجه بدون جنگ پیدا کنه

اویی برمیگرده گوگوریو به جومونگ میگه فرماندار اوکجه با کمال میل متحد شدن رو قبول کرد مشکل حل شده جومونگ در مورد سویا میپرسه که اویی میگه تمام جانگ ریو و اطرفشو زیر و رو کردیم ولی نشد پیداشون کنیم لااقل اینطور فهمیدیم که اونها زنده اند و من خودم از زیر سنگ هم شده پیداشون میکنم

اویی میره بیرون و جومونگ دوبار میره سراغ لنگه کفش یوری (سیندرالا) و اشک میریزه

بیرو هم از اینکه تو سفر قبلی در برابر راهزنانها شکست خورده بود و آبروش رفته حسابی تمرین میکنه جومونگ هم میاد اونجا و وقتی میبینه بیرو در برابر بوبونو کم نیورده خوشش میاد و میگه خیلی خوب پیشرفت کردی نترس اگه کارت خوب باشه دوباره میتونی اعتمادمو بدست بیاری

جومونگ سری هم به کارگاه میزنه که اونجو رو میبینه و به موپالمو میگه حالا که بیشتر وقتشو دوست داره اینجا بگذرونه یه کم بهش یاد بده چطور دل مردمو بدست بیاره چون شمشیر سازی تنها بدردش نمیخوره جومونگ از اونجا میره و موپالمو به موسونگ میگه دیدی چطور به اونجو نگاه میکردم از طرز نگاهش میشد فهمید چقدر ناراحته که یوری زنده نیست و باید بچه دیگران رو به فرزندی قبول کنه

ماجین خبر به خیط کشید شدن نقشه یونگ پو رو بهش میده و میگه ارتش اوکجه رییس چانگ رو گرفت و فهمیدن که کار افراد بویو نبوده تازه فقط این نیست نقشه ات باعث شد گوگوریو با اوکجه پیمان اتحاد ببنده یونگ پو که عصابانی شده میگه حالا لومون نداده باشه ماجین میگه نه بابا لااقل اینجا رو شانس اوردیم چون ما رو نمیشناخت

هوانگ منتظره تا یونگ پو برش کاری بکنه رییس چین هم بهش میگه هنگ این هم فتح شد رفت پی کارش ولی تو همینطور بی خیال اینجا نشستی بهتره به امید عموت نمونی چون اگه کاری نکنی امپراطور میندازت کنار

هوانگ هم یونگ پو رو صدا میزنه و بهش میگه پس چی شد تو که گفتی میخوای تنهایی جلوی گوگوریو رو بگیری این همه مدت چه کار کردی یونگ پو میگه یه طرحهایی داشتم ولی شانس که نداریم بهم خوردن یه کم دیگه صبر کن تا درستش کنم هوانگ هم میگه تو هم گرفتی ما رو دو روز دیگه از چانگ ان برام اخطار میفرستن اونوقت من خر عقلمو دادم دست تو

هوانگ اینبار خودش با یونگ پو بلند میکنه میره بویو تا با گوموا حرف بزنه ولی تسو میگه بابام مریضه طرفتون منم که یونگ پو دوباره هویج میشه و تسو هم با نگاهش میگه خودتی

جلسه درباری تشکیل میشه و هوانگ میگه جومونگ هنگ این رو گرفته و اگه دست رو دست بزاریم میاد سراغ ما و بعدش هم شما یونگ پو هم میگه بیا با ما متحد شو و اگرنه همون بلایی که سر هنگ این اومد سر بویو میاد تسو عصبانی میشه و میگه تو شلنگ لازم نکرده برامون نطق کنی فکر کردی مثل قبل بردارمی هر چی میخوای میگی ما همین الانش هم بلدیم چطور با گوگوریو کنار بیایم تو برو فکر خودت باش خورزوخان هم ختم کلام رو میگه و بهشون میگه گوگوریو به ما حمله نمیکنه اگه میخواست تو این مدت کرده بود زودتر شرتون رو کم کنید

اینها هم با پوز کش اومده میان بیرون و اینبار هوانگ به جای یونگ پو میگه یه روزی این تسو از کاری که امروز کرد پشیمون میشه و میره لیادونگ ماجین میگه نمیخوای بریم دنبالش یونگ پو میگه نه بابا دیگه هوانگ هم بدردمون نمیخوره همینجا بمونیم بهتره

سونگ جو جریان رو به گوموا میگه و گوموا هم وقتی میفهمه تسو جواب رد به هانیها داده میگه آفرین به پسرم معلومه دیگه بزرگ شده که غرور بویو رو حفظ کرده و سریع بلند میکنه بره جلسه دربار . نکته جالب در مورد رشد ریش اینکه کسانی که میان سال بودن و دوره پانزده ساله رو طی کردن دیگه ریششون رشد نکرده فقط سفید شده مثل گوموا و یون تابال و وزیر بو

تسو هم به مقامات میگه دیدین که چطور جلوی هانیها خالی بستم حالا باید یه برنامه بریزیم تا آبرمون نره حالا بگید ببینم چه کار کنیم که اگه گوگوریو خواست بهمون حمله کنه خاک بر سر نشیم ژنرال هوک چی میگه باید سربازهای پاداگانها رو ببریم لب مرز مستقر کنیم  بقیه قصرها رو هم خالی کنیم و همه سربازهای گارد رو بزارم تو قصر اصلی تسو میگه خوبه و به وزیر خارجه جین یونگ میگه هر کسی از هر کجا اومد برای تجارت با آغوش باز ازشون پذبرایی کنید حتی اونهایی که با گوگوریو متحد شدن و به وزیر مالیات بول چون میگه جیره خانواده سلطنتی رو هم نصف کنید و بعد میگه حواستون باشه موقع جنگ همه چه خانواده اشراف و سلطنتی چه مردم عادی باید برای حفظ کشور تلاش کنن چون میخوام با کمک همه دوباره اعتبار بویو رو برگردونم

همین موقع که بحث این موضوع گرمه گوموا میاد اونجا میره رو منبره و میگه میخوام مطلبی رو بهتون بگم خواهشن نه نیارین تصمیم گرفتم تاج تخت و زمام امور کشور رو بسپارم به تسو و به وزیر بو میگه مقدمات کار رو فراهم کن تسو هم میگه اخه پدر جان شما زنده اید من چطور شاه شم گوموا میگه نه تو با این کار امروزت نشون دادی که مرد شدی من هم کم کم باید برم کنار

وزیر بالگوئه هم خبر رو به ملکه و سولان میرسونه و ملکه که بالاخره به عرش الهی رسیده از خوشحالی چند سال جوانتر میشه و سولان هم نمیدونه چطور خوشحالی کنه

خبر به جومونگ میرسه و میگن گوموا با اختیار خودش اینکارو کرده جومونگ هم سریع جلسه رو راه میندازه و سوسونو میگه این مدت به خاطر شاه گوموا ما کاری به کار بویو نداشتیم(یعنی چون قدرت دارن باید همه جا رو بگیرن البته خدا خر رو شناخت که شاخ بهش نداد و اگرنه سوسونو بود به اونجا هم حمله میکرد) ولی الان که تسو سر کار اومده موضوع فرق میکنه که همه آینده نگری رو در صدر کار قرار میدن و میگن بهتره قبل از اینکه تسو دوباره حال و هوای حمله به سرش بزنه و با هانیها متحد شه ما پیشدستی کنیم و تا سرشون گرمه کارشون رو تمام کنیم جومونگ هم با شنیدین این حرفها اعصابش خورد میشه

یوری و مادرش و رفقا در حال ترک اوکجه اند که بین راه استراحت میکنن و مادر توبوک گوش توبوک رو میگیره میبره یه گوشه و میگه خاک بر سرت کنن که به خاطر یوری تو همچین دردسری نندازیمون اگه دفعه دیگه با یوری ببینمت من میدونم و تو یوری هم متوجه موضوع و دردسرهای بوجود اورده میشه که میره پیش مادرش میگه مثلاً خیر سرمون میخواستم زندگیمون رو از این رو به اونرو کنم ولی از اونرو به این رو شده و اینطور توی دردسر افتادی بعدش هم میزنه اون کانال و میگه راستی چطوریه که من بابا ندارم(شبیه سازی که نشده) اگه بابای داریم بگو حداقل بدونم کی بود چه کاره بود الان کجاست سویا میگه هنوز وقتش نشده بهت بگم صبر کن تا زمانش رسید بهت میگم برای همین هم بهتره بریم بویو زندگی کنیم چون اونجا چیزی هست که با اون میتونم بگم بابات کیه (خنجر شکسته جومونگ)

جومونگ که همچنان در خماری مونده بود با اون حرفهای وزیرها و مقاماتش در مورد بویو بیشتر افسردگی میگیره و به همین منظور سوسونو میره پیش جومونگ و میگه از حرف افسرها ناراحت نشو اونها نگران تو و کشورن ولی من خودم میدونم چه حسی نسبت به بویو داری جومونگ میگه اونها اینطور گفتن تازه خبر ندارن که میخوام توی مراسم تاج گذاری تسو شرکت کنم

هیئت وزیران در بویو تشکیل جلسه میده و وزیر بالگوئه که باید همیشه در اینجور مواقع یه ایده ژورنالیستی! از خودش در کنه میگه باید ترتیب یه جشن بزرگ رو برای تسو بدیم تا عظمت بویو برای همه روشن شه و از این حرفها که طبق معمول ژنرال هوک چی میزنه تو ذوقش و میگه مگه همین چند روز پیش خود تسو گفت که کشور وضعش خرابه نباید ریخت پاش کنیم وزیر بو هم میگه الان که وضعمون خرابه به صلاح نیست مراسم اونچنانی بگیرم چون خود تسو هم اینطور نمیخواد وزیر جین یونگ میگه من برای همه قبیله های دور و اطراف نامه فرستادم به نظرتون برای گوگوریو هم بفرستم وزیر بو میگه نمیخواد اونها که نمیان برای چی خودمون رو سبک کنیم

ملکه هم به تسو میگه حواست باشه ایندفعه داری شاه میشی دوباره مثل قبل گند نزنی به کشور آبرمون رو ببری تسو هم میگه ایندفعه فرق داره حواسم هست میخوام بویو رو سرافراز کنم و انتقام تو رو هم بگیرم ملکه میگه آفرین پسر خوب اگه میخوای برام انتقام بگیری باید گوگوریو رو نابودی کنی که تسو میمونه زیرش و چیزی نمیکنه

نظر به اینکه با شاه شدن تسو سولان ملکه میشه از همین الان ماوریونگ من باب عرض ارادت (پاچه خواری) به عنوان اولین نفر یه کادو برمیدار میره دیدن سولان ، سولان هم همون اول طاقچه بالا میزاره میگه خوب حالا بگو چی میخوای ماوریونگ میگه این شوهرت و پدرش این سالها خیلی به معبد محبت داشتن و مثل اینکه جدیداً قرار درشو گل بگیرن برای همین همه کاهنها التماس دعا دارن سولان هم مغرورانه نگاه میگنه و میگه که اینطورهاست

یوری و همقطاریهاش تو بویو تاب میخورن و تصمیم میگیرن دیگه دور کارهای خلاف رو خیط بکشن و در مورد پیدا کردن کار فکر میکنن که پارچه نوشته های روی دیوار رو میبینن توش نوشته به مناسب تاجگذاری تسو مسابقه مهارتهای رزمی گذاشته شده و هر کی اول شه یه جایزه و یه پست دولتی از دست خود شاه میگیره رفقا هم هندونه رو میزارن زیر بغل یوری و میگن بیا کار بهتر از این تو حتماً در میای

یوری برمیگرده خونه که میبینه دوباره مامانش ولو شده رو زمین که میبردش داخل و ازش پرستاری میکنه .سویا هم حالش بهتر میشه و به یوری میگه خیلی دلت میخواد باباتو ببینی بهت بگم که بابات هنوز زنده است و برای اینکه بتونی بهش ثابت کنی پسرشی نیاز به یه نشونه داری که من اونو تو قصر بویو قایم کردم الان هم نپرس که من اونجا چه کار میکردم وقتی پیداش کردی همه چیو بهت میگم .یوری هم میاد بیرون و عزمشو برای برنده شدن در مسابقه حسابی جزم میکنه و به دوستاش میگه میخوام تو مسابقه شرکت کنم

جومونگ تو جلسه دربار موضوع سفر به بویو رو مطرح میکنه که همه بشدت مخالفت میکنن و اویی اصلاً میگه مگه از رو جنازه من رد شی جومونگ هم میگه حرفهاتون رو زدین حالا گوش کنید من چی میگم من میخوام برم اونجا تا با تسو حرف بزنم و قبل از اینکه با هانیها متحد بشه بهش بگم بیاد با ما متحد بشه اینطوری هم قدرتمون زیادتر میشه و هم دیگه لازم نیست باهاشون وارد جنگ بشیم و در ثانی رویای من و پدرم برای بیرون کردن هانیها تحقق پیدا میکنه بیرو هم در میاد میگه حالا که شما میرید من هم میخوام باهاتون بیام جومونگ هم قبول میکنه و امور مملکت رو میده دست یون تابال و سوسونو

نماینده ها و فرستاده ها از قبایل دور و اطراف بویو برای شرکت در مراسم میان وزیر بو و بقیه هم ازشون استقبال میکنن که خبر میرسه جومونگ هم برای شرکت در مراسم وارد بویو شده وزیر بو هم سریع میره پیش تسو و میگه جومونگ خودش برای شرکت در مراسم بلند کرده اومده حالا چه کار کنیم تسو هم فکرهاشو میگنه و میگه راهشون بدین و به گرمی ازشون استقبال کنید تا خودم بیام

جومونگ و دارو دسته وارد بویو میشن و میرن سمت قصر . مردم هم برای دیدن میان تو مسیر که یوری هم میاد بین جمعیت و جومونگ رو نگاه میکنه که یدفعه جومونگ هم چشمش یوری رو میگیره و به اون خیره میشه

فایل ورد مربوطه

قسمت هفتاد و پنجم : سوء قصد

پانزده سال از داستان میگذره و یوری که برای خودش مردی شده با سویا در یکی از دهکدهای اوکجه (کشوری مستقل) زندگی میکنه و نظر به اینکه پسر کو ندارد نشان از پدر با اتکا به قدرت شمشیری زنی که بهش ارث رسیده برای خودش یه گروه تشکیل داده و به صورت پاره وقت برای یه قاچاقی به نام چانگ کار میکنه و با همین جوانی سرگروه چند تا مرد بزرگتر از خودش شده . به همن منظور شب یوری با چند نفر نمکهای قاچاق شده رو مییرن سر قرار تا آب کنن طرف هم وقتی میبینه یوری و زیردستهاش بچه اند دبه در میاره و همون اول سی سکه میزنه تو سر مال یوری هم کم نمیاره و میگه گیر مأمورها بیوفته هم نمیفرشم و میاد بره که درگیر پیش میاد یوری هم داشته های خودشو رو میکنه و بیشتر افراد طرف به درک پیوند میخورن طرف هم مجبور میشه معامله رو قبول کنه

سویا هم تو این مدت همه اش به خاطر بزرگ کردن یوری کار میکرده و چند ماه اخیر برای در اوردن خرج درس خوندن یوری تو یه کافه کار میکنه و از اونجایی که ضعیفه مریضی هم گرفته و خون بالا میاره (اوج مریضی که دیگه امیدی به درمان نیست در این فیلم ) و به صاحب کارش که مادر رفیق یوریه میگه به بچه ام چیزی نگی میزنی تو رشدش

یوری و همقطاریها میرن پیشش رییسشون به نام چانگ پولها رو تحویل میدن و حقوقشونو رو میگیرن که یوری به کمبود حقوق اونجا هم اعتراض میکنه رییسه هم میگه جهنم حداقل بیا تمام وقت برام کار کن تا بکنمت دستیار خودم یوری میگه تا همینجا هم کافیه دیگه اگه خواستم همچین ریسکی بکنم مگه خودم چلاغم بیام زیر دست تو .یوری میماد بیرون و یه مقدار از پولو میده به زیردستش تا بین افراد پخش کنه و خودش هم ای اینکه برای چند نفر اشتغال زایی کرده خوشحاله

در کافه یکی از مشتریها که حسابی مست کرده رفته تو نخ سویا و میخواد ببردش که یوری از راه میرسه و حال طرف رو جا میاره و دست مامنشو میگیره و با خودش میبره.البته یوری قیافه اش نه به باباش رفته نه مامانش بیشتر شبیه سولان شده تا سویا!! (مخصوصاً از لحاظ دماغ)

بین راه هم با احساس بزرگی که بهش دست داده میگه من برای خودم مردی شدم تو برای چی کار میکنی اخه درس میخوام بخونم چه کار و داروهایی که خریده رو میده بهش و میگه تو دیگه لازم نیست کار کنی سویا هم ناراحت میشه و میگه دوباره رفتی طرف کارهای خلاف من اینهمه جون کندم تا تو طرف این راهها نری یوری هم میگه ولمون کن بیا بریم

میرم به گوگوریو که تغییرات در اونجا بیشترین حجمه کارو داره .جومونگ شاهیت گوگوریو رو میگذرونه و با اتکا به قدرت سلاحها و سوار نظامش حسابی برای خودش و گوگوریو قدرت جمع کرده ولی در آخرین جنگ طی یه معجزه زخمی برداشته (وقتی دیگه زره فولادی پوشیدن براش افت داره همین میشه) و دکتر هم با استفاده از چاقوی استریل( داغ شده) میخواد زهر رو در بیاره جومونگ هم با خوردن مشروب کتفشو به تیغ جراحی میسپاره .نکته جالب در این قسمت رشد پانزده سال ریشه مردهاست که میشه گفت همون رشد یه ماه ما ایرانیهاست!!

بعد از عمل از هیوبو که فرمانده گاردش شده سراغ لشکرش که برای گرفتن هنگ این فرستاده رو میگیره و میگه اگه نیومدن اتفاقی براشون افتاده و میخواد خودش با اون حال بلند کنه بره کمکشون که ماری میاد میگه لشکر برگشته

اونهم سریع میره استقبالشون که اویی فرمانده کل ارتش و بقیه میان اونجا و خبر موفقیت آمیز بودن عملیات با کمترین تلافات رو بهش میدن جومونگ خوشحال میشه سوسونو هم میگه من هم به مناسبت این موفقیت ترتیب یه جشن رو دادم

اونجو پسر دوم سوسونو هم که همراه با دادشش به واسطه پسر نداشتن جومونگ شازده گوگوریو شده علاقه به کارهای فنی داره و رو به ساختن شمشمیر میاره که به توفیقی هم نمیرسه رییس پیل هم میاید با موپالمو میبردشون برای ضیافت

ضیافت شروع میشه و همه گل میگن و گل مینشون و حسابی بهشون خوش میگذره که اویی در میاد میگه عجب جنگی کردیم چقدر این سلاحها به کارمون اومدن موپالمو هم میگه اونجو توی این کار خیلی بهم کمک کرد که همه ابنطوری نگاه میکنن از جمله جومونگ و سوسونو ،جومونگ هم میگه خیلی خوبه ولی برای ساختن سلاح آهنگر زیاد داریم بهتره بری سمت ساخت وسایل کشاورزی

سایونگ میگه چند وقته این اوکجه ایها برامون دور برداشتن و به پایگاههای مرزیمون حمله میکنن بهتر نیست بهشون حمله کنیم و اونجا رو هم بگیریم جومونگ میگه من میخوام بدون جنگ اونجا رو مطیح خودم کنم برای همین اول یه گروه تجاری میفرستم اونجا تا ببینیم اوضاع چه جوریهاست که همین موقع بیرو پسر اول سوسونو میاد داخل و میگه رهبری گروه رو بدین به من ، من هم میخوام تو آینده کشور سهم داشته باشم که همه از جمله سوسونو مخالفت میکنن ولی جومونگ قبول میکنه

دوباره ایل و طایفه سوسونو با خود سوسونو جلسه میگیرن و گیر میدادن به اینکه چرا جومونگ میخواد بیرو که قراره شاه بعدی کشور بشه رو به همچین سفری بفرسته و سعی میکنن منصرفش کنن ولی بیرو عزمشو حسابی جزم کرده کوتاه نمیاد تا اینکه یون تابال میاد اونجا و میگه بزارید بچه ام میخواد بره مرد شه و به سوسونو میگه خودت یادت نیست چطور مردت کردم اگه نزاری همچین سفرهایی بره بچه ننه بار میاد

جومونگ هم که دلش برای گذشته ها تنگ شده به هیوبو میگه بره اویی و ماری رو بیاره تا به یاد روزهای خودمونیشون با هم مشروب بزنن تو رگ بعدش جومونگ میگه این سالها حسابی قوی شدیم و حالا وقتشه که یکم یکم فکر جنگ با هانیها باشیم و همه شون رو به کل از خاکمون بیرون کنیم اویی هم دوباره جو میگیردش و میگه من میرم فلان میکنم و از این حرفها جومونگ هم میگه حالا من یه چیزی گفتم راستی همه ازدواج کردن رفتن سر خونه زندگیشون هیوبو هم که نمیتونه ازدواج کنه فقط سر تو بی کلاه مونده میخوام برات آستین بالا بزنم اویی هم میگه من همین طور به تو خدمت کنم راضیم خواهشن ما رو قاطی مرغها نفرست .جومونگ هم میگه پس خوب امشب میخوام همه خاکی باشیم تا صبح می بنوشیم

سویا هم شب تو رختخواب یاد مراسم عروسی جومونگ و سوسونو میوفته و گریه اش میگیره

همونطور که هوانگ جا کیونگ تو قسمت قبل گفته بود (پانزده سال پیش) فرماندار یودونگ از فرمانداریهای هان تو خاک کره شده و یونگ پو هم با کمک اون حسابی برای خوش برو بیایی راه انداخته خلاصه در راستای قلمرو گستری گوگوریو خبر فتح هنگ این رو به هوانگ میدن ، استاد چن هم میگه اینطور که اینها پیش میرند دو روز دیگه لیادونگ هم میگیرن و بعدش میان سراغمون هوانگ هم میمونه که چه کار کنه یونگ پو بهش میگه حالا اینها بماند صد رد صد مقصد بعدیشون اراضی شمال اوکجه است ولی تو همه چیو بسپارش به من تا بهت بگم

و بعد به ماجین میگه یه کم از مال و ثروتمون جمع کن بریم بویو چون الان که بویو تو بدبختی گرفتار شده وقتشه برم اونجا و بهشون نشون بدم من چه کاره ام

در بویو هم هنوز گوموا مریضه و روز به روز حالش بدتر میشه حکیم هم بعد از معاینه به تسو و وزیر بو میگه من که ازش قطح امید کردم شما امیدتون به خدا باشه ماوریونگ هم میگه من شب و روز براش دعات کردم ولی فایده نمیکنه وزیر بو میگه فایده نداره باید برای چاره اندیشی جلسه بزاریم که همین موقع نارو خبر ورود یونگ پو به بویو رو میده

یونگ پو وارد قصر میشه و همون اول میزن در مسخر کردن و به ماجین میگه ببین کشور به چه روزی افتاده روز به روز داره بدتر میشه اما من دیگه نمیزارم اینطور شه که سر راه ملکه میاد استقبالش و بعد از سلام علیک و احترام  کامل و احوال پرسی داییش در مورد بارش میپرسه یونگ پو شروع میکنه طاقچه بالا گذاشتن و میگه من از مال و منال خودم ده هزار تا سکه نقره غذا و هزار تا سکه طلا ابریشم اوردم تا به بویو کمک کنم ماجین هم میگه تازه اینها که چیزی نیست شازده یکی از بزرگترین بازرگانان چانگ آن شده طوری که مایحتاج دربار هان رو تامین میکنه همین موقع تسو هم میاد اونجا و میگه تو چه کارهه مملکتی داری اونجا برای خودت عورد میایی یونگ پو هم میگه من شازده بویو ام و اومدم با کمکهای مالیم ناکارامدی بعضیها رو درست کنم  ملکه که هم که میبنیه اوضاع داره خراب میشه میگه برو سری به بابات بزن حالش خوب نیست

یونگ پو میره بالا سر باباش و تا وضعشو میبینه میگه خدا بگم تسو رو چه کار کنه که شما تو این وضع افتادین گوموا هم میگه اینها رو ولش کن خودت خوبی اونجا چه کار میکنی یونگ پو میگه من مسئول روابط تجاری دربار هان شدم و میخوام با ثروتم به بویو کمک کنم

هائوچن خبر اومدن یونگ پو رو به سولان میده اونهم اسم یونگ پو رو وارد لیست سیاهش میکنه و میگه پس حواست باشه اگه خواست برای تسو دردسر درست کنه باید از سر راه برش داریم چون من تمام امیدم اینه که تسو شاه بشه

جلسه دربار تشکیل میشه و یونگ پو به تسو میگه جومونگ روز به روز داره قلمرو کشورشو اینطرف اونطرف هل میده و  تنها راهی که میشه جلوشو گرفت اینکه دوباره بویو با هان متحد شه و جلوش در بیان تسو میگه حتماً تو با این قیافت میخوای برامون وساطت کنی یونگ پو میگه بله فکر کردی من کم الکی ام اگه بخوای خودم میرم پیش امپراطور هان و باهاش حرف میزنم تسو هم میگه لطف تو همیشه مایه دردسرمونه من خودم هوای بویو رو دارم تو شلنگ هم لازم نکرده بخوای این بین ثروتتو به رخمون بکشی سریع شرتو کم کنم ببینم یونگ پو که حسابی هویج شده هم عصبانی میشه و طبق معمول میگه بعداً تاسف میخوری که چرا …

یوری میره به کافه مادر رفیقش که میبینه سویا دوباره داره اونجا کار میکنه و میاد اعتراض کنه که زیر دست چانگ میاد میگه بیا رییس کارت داره اونهم بدون توجه به مخالفت سویا میره

چانگ هم اونها رو میبره بیرون شهر تو جنگل پیش یونگ پو که اونهم یه صندوق پر از لباس سربازهای بویو میده به چانگ و میگه بده تنشون کنن یوری هم هر چی میپرسه اون بابا کیه چانگ میگه به تو مربوط نیست فقط کارو بکن

و شب هم سر راه کاروان گوگوریو که بیرو و سایونگ و چان سو قرار بود ببرن مرز اوکجه کمین و تا میرسن بهشون حمله میکنن .یوری هم حسابی گرد و خاک میکنه و حتی یه چشمه از حرکت پدر بزرگش هموسو رو هم به اجرا میزاره

تا اینکه یوری و بیرو بهم میرسن ولی بیرو کم میاره و یوری هم بعد از اینکه زخمیش میکنه میخواد کارشو تمام کنه که چان سو میاد کمکش ولی اونهم کتکو میخوره

یونگ پو هم که به خیال خودش آتش جنگ بویو و گوگوریو رو روشن کرده خیلی رازی میاد و از دور اوضاع رو بررسی میکنه

بیرو و بقیه با خفت و خواری برمیگردن گوگوریو و به جومونگ میگن سرباهای بویو سر راه حسابی خفتمون کردن

در همین رابطه جلسه ای تشکیل میشه و همه که بشدت احساسی شدن به جومونگ میگن این بویوایها انگار این چند سال که بهشون حمله نکردیم تنشو میخواره و الان بهترین موقع برای حمله کردنه.البته سوسونو با اینکه ملکه شده برای حفظ روحیات قبلیش در این جور جلسات حضور فعالی داره (از بعد عقده ریاست و قدرت طلبی )

اما جومونگ که هیچوقت احساس بر عقلش غلبه نمیکنه موضوع رو ارجاع میده به شورای تخصصی و به ماری و جسا میگه اخه آکیوها اونها که از ما میترسن برای چی باید با لباس رسمیشون بهمون حمله کنن که ما دستشون رو بخونیم اول باید بفهمم که جریان چیه شاید توطئه ای کرده باشن و قرار میشه اویی بره مرز اوکجه شمالی و ببینه قضیه از چه قراره

یونگ پو هم که به خیال خودش همه چی بر وفق مرادش پیش میره به چانگ یه حق الزحمه گزاف میده و میگه حواست باشه که اگه کسی اصل موضوع رو فهمید انوقت این پولها خرج کفن و دفن خودت و افرادت میشن

اویی و موگول و موکاک میرن مزر اوکجه و سر صحنه حادثه مشغول بررسی میشن و سر تیرهای ساخت هانیها رو پیدا میکنن موکاک میگه ممکنه کار ارتش اوکجه باشه که از هانیها کمک گرفتن خلاصه میرن اوکجه تحقیق کنن

که از قضا میرن همون دهکده ای که یوری و سویا توش زندگی میکنن و میفهمند ارتش اوکجه این طرفها نیومده و کار خود هانیهاست و دارن برمیگردن که اویی سویا رو تو راه میبینه و میزاره دنبالش ولی با اینکه سویا خیلی اروم قدم میزنه اویی تو راه گمش میکنه

اویی برمیگرده گوگوریو و به جومونگ میگه کار ارتش بویو نبوده جومونگ هم میگه حدسم درست بود هانیها پشت قضیه اند باید برای شاه اوکجه نامه بنویسم اویی میخواد بره که جریان سویا رو به جومونگ میگه و میگه مطئنم خودش بود ولی گمش کردم

فایل ورد مربوطه

قسمت هفتاد و پنجم : پیشنهاد اتحاد هدف سفر به بویو

کلیپ مربوطه

کلیپ کیفیت بالا

بعد از فتح هیون تو و پیدا شدن گنجینه های سه گانه زمینه برای تشکیل کشور فراهم شده و جومونگ هم پی رو همین مطلب برای افراد حرف میزنه و میگه باید اول از همه قانون اساسی برای کشور پیدا کنیم پس لازمه قانونهای اساسی بقیه کشورها رو بخونیم و یاد بگیریم .البته همه رزه فولادهاشون رو در اوردن و همون زره های قبلی که شبیه جنس کیسه برنج (کنفی) پوشیدن (خفتان پوشیدن)

در همین احوال رییس قیبله یومون از قبایل تحت سلطه بویو برای ملحق شدن به جومونگ میان گیرو که جومونگ بهشون میگه حالا که بویو وضعش خراب شده اومدین سراغم حتماً وقتی ما هم وضعمون خراب شد مثل آب خوردن ولمون میکنید میرید یه جای دیگه طرف هم میگه نه ما از نسل چوسان هستیم و حالا که فهمیدیم شما وارث گنجینه های مقدس هستین ما هم میخوایم برگردیم به اصل و ریشه خودمون و تا آخر بهت خدمت کنیم جومونگ هم که حقیقت رو میفهمه میگه روم سیاه که اینطور گفتم قدمتون رو چشم خودم

سوسونو هم میاد به قصر جدیدی که ساختن و یاد حرفهای چان سو و سایونگ میوفته و ناراحت میشه که چه باید بکنه

سایونگ هم به جای اینکه بره سراغ تحقیق و مطالعه قوانین میاد پیش یون تابال و میگه درسته که همه قبول کردن جومونگ شاه بشه ولی به نظر شما این درسته اخه یه غریبه بیاد شاه ما بشه این نظر من نیست ها همه رییسها هم همین نظر رو دارن درسته که سر اون نفر جر و بحث دارن ولی همشون میخوان یکی از خود ما شاه بشه نه کسی از نژاد ما نیست (زیاد خواهی هم حد داری حالا که جومونگ کمکشون کرده و قلمرو رو وسیع میبینن طمع میکنن یادشون نیست قبلاً به همین چند تا دهات جولبون راضی بودن)

و بعدش با ماری و جسا مشغول مطالعه میشن که جسا میگه قوانین هانیها هم بد نیست سایونگ میگه قوانین چوسان رو ول کردین رفتین سراغ قوانین بیگانه ها  همین چند تا قانون چوسان برامون کافیه بقیه اشو کدخدامنشانه حل میکنیم ماری میگه درسته ولی میخوام قانونی بچینیم که مثل قانون بویو بویو نشه مقامات از قدرتشون سوء استفاده کن و و هر کاری خواستن بکن(نگرانی از طمع کاری و زیاده خواهی جولبونیها در آینده کاری گوگوریو)

همین موقع موکاک میاد اونجا و میخواد حرف بزنه که سایونگ خودش میفهمه مزاحمه میره بیرون و موگاک میگه این روزها رییسها بدون هماهنگی با فرمانده مرتب برای خودشون جلسه میزارن و از این حرفها جسا هم برو تو کارشون سرک بکشی ببینم چه غلطی میخوان بکنن

در قصر بویو هم حکیم باشی سلطنتی با دستیارش که با سولان ملاقات داشته برای گوموا دارو میاره و دستیاره هم سم رو ریخته توی دارو که وقتی سونگ جو قاشق نقره رو میزنه توش اثرش معلوم نمیشه و گوموا هم دارو رو میخوره .بول چان هم برای سونگ جو خبر میاره که سولان ناراحتی روحی داره و دکتر دیدنش برای همین بود ولی سونگ جو که شک کرده به حکیم میگه سمی هست که با قاشق نقره نشه اثرشو فهمید طرف هم میگه یه نمونه اش هست اگه میخوای باید بری تو چین پیدا کنی

حکیم خیانتکار هم میره پیش سولان و خبر رو بهش میده اونهم میگه خوبه همینطور هی سم بریز تو دارو شاه تا بمیره

ملکه هم که نگران یونگ پو شده دوباره دست به دستمال میشه و میگه کاش حداقل ازش میپرسیدم کدوم خراب شده ای میره وزیر بالگوئه میگه نترس ما که از این شانسها نداریم همین که زنده رفته بهتر از اینکه اینجا بمونه و همدیگه رو بکشن تسو هم میاد اونجا که ملکه چیزی نمیگه و وزیر بالگوئه میگه دادشت از اینجا رفته ملکه هم میگه من گفتم بره تا دوباره مثل سگ و درویش به هم نپرین تسو هم میگه چرا گذاشتنی بره من اون موقع عصبانی شدم یه دستوری دادم نمیخواستم که بکشمش حالا کجا رفته ملکه میگه نمیدونم من به خاطر تو و بویو گفتم بره تو هم باید ببخشیش

یونگ پو هم هر چی مال و منال داره بار میکنه و از بویو میزنه بیرون و نمیدونه کجا بره ماجین بهش میگه حالا که اینهمه سرمایه برداشتی بریم چانگان اونجا بهتر میتونی پیشرفت کنی و زمینه برگشتت رو فراهم کنی یونگ پو هم میگه جهنم بریم اونجا

موکاک هم در تحقیقاتی که میکنه متوجه ملاقات های مشکوک چی ریانگ و ینگ تاک با سونگ ینگ و بقیه رییسها میشه و شب با عملیات چریکی میره پشت در اتاقشون که با چان سو و سایونگ نتیجه مذاکرات رو میگن و میفهمه که موضوع این ملاقاتها در مورد پادشاهی گوگوریوست چان سو هم متوجه گوش وایسو (استراق سمع کننده )میشه و میزار دنبالش که موکاک فرار میکنه

و میره قضیه رو بقیه میگه که طبق معمول اویی جوش اولیه رو میاره و میگه باید تا جومونگ نفهمیده و ناراحت نشده خودمون دست به کار شیم موگول هم میگه باید کاری کنیم تا ننداختنمون بیرون موکاک هم میگه سوسونو خودش هم نخواد زیر دستهاش نمیزارن جومونگ شاه شه خلاصه ماری میگه شما خواهشن هیچ کاری نکنید تا بهتون بگم

موسونگ هم که معمولاً در اینجور مواقع حتماً باید فلسفه و نظری بده به موپالمو میگم فکرشو بکن ما گیرو رو نجات دادیم و با جولبون متحد کردیم هیون تو رو هم گرفتیم حالا میخوان بندازمون بیرون باید جوابشنو بدیم موپالمو میگه تو با این حرفهات بیشتر برای آینده مون ضرر داری تا کارهایی که اونها میخوان بکنن

جومونگ هم بی خبر از ماجرا پارچه نوشته زرده گوگوریو رو نگاه میکنه که ماری و جسا میان اونجا و نتیجه مطالعات در مورد قانون اساسی بقیه کشورها رو به جومونگ میدن و بعدش میرن سر اصل مطلب که افراد سوسونو میخوان اونو بیارن سر کار ما هم باید قبل از اونها یه کاری بکنیم جومونگ که به طرز عجیبی عصبانی شده سرشون داد میزنه و میگه این بود هدفی که ما داشتیم مگه ما به خاطر قدرت جنگیدیم که حالا نگرانش باشیم ما با جولبون هم قسم شدیم برای من فرقی نمیکنی که سوسونو شاه بشه یا من شما که کله کنده های افرادم هستین وای به حال بقیه بلند شین برین که نامیدم کردین

اوناهم میان بیرون که بقیه جریان رو میپرسن جسا هم میگه چیه نشنیدین چقدر خفتمون داد . جلسه ای هم گذاشته میشه و اویی و موگول میگن ببینید جومونگ چقدر نیتش خیره ولی زیر دستهای سوسونو اینطور طمع قدرت کردن ماری هم میگه بهترین کار اینکه زیر نظرشون بگیریم ببنیم چی میشه

در بویو هیئت وزیران تشکیل جلسه میده و همه در مورد حال گوموا و عواقب کار میگن که خورزوخان میگه حال شاه خوبه شما هم لازم نکرده نگران چیزی باشین که من خودم حواسم هست نبینم کسی جو رو متشنج کنه

سونگ جو به وزیر بو قضیه سمی بودن داروهای گوموا رو میگه اونهم دارو رو میبره پیش تسو و میگه این داروی بابات سمیه خودت موضوع رو جمع کن که هر کی پشت ماجرا باشه همه به تو شک میکنن

سولان که همه جانبه میخواد تسو رو بر تخت بنشونه میره پیش ماوریونگ و میگه پیشگویی کن ببینم این شوی ما کی بر تخت پا می نگارد اونهم میگه حالا که شاه زنده است ولی انگار بیماره و هینطور پیش بره مجبوره جاشو بده به تسو سولان میگه هو کی بره این همه راه تا این رویه طی شه هم من مردم هم تو  بزار چند ماه دیگه تسو شاه شد میفهمی که من چه کارم همین موقع هائوچن میاد اونجا و میگه تسو باهات کار داره

تسو هم اون حکیمه رو دستگیر میکنه و سولان هم تا میبیندش اول رنگش میپره و خونسردمیگه خبری شده تسو میگه از رنگت که پریده معلومه که خبری شده و میگه نارو طرف رو بکشه بعدش به سولان میگه من دلم نمیخواد برای شاه شدن بابامو بکشم اگه دفعه دیگه از این بلند پروازیها بخوای برامون بکنی من میدونم و تو

دارودسته جولبونیها که با سنجیدن اوضاع حسابی آینده نگر شدن جلسه میگیرن و میگن حالا سوسونو خر شد تعارف زد جومونگ پرو چرا قبول کرده اینطور نمیشه باید سوسونو رو روی تخت بیارم و اگرنه بعداً دستمون از همه چی کوتاه میشه همین موضع سوسونو میاد اونجا و میگه چشم روشن جلسه برای همچین موضوعی گرفتین هنوز چند روز از پیروزیمون تو جنگ نگذشته این حرفهای دشمن شاد کن رو میزنید برای اینکه یه کشور حسابی بزنیم یه آدم درست و حسابی و لایقی مثل جومونگ میخوایم فقط جومونگ!! سایونگ هر چی میگه خر نشو حالا تو ملکه شو ارتش دامول هم داشته باش سوسونو میگه همون که گفتم حرف اضافه هم نباشه

سوسونو میاد بیرون که سایونگ میگه من برای خودت اون حرفها رو زدم رییس پیل هم میگه ما برای آینده گیرو مگه کم زحمت کشیدم مگه کشته ندادیم اگه تاج و تخت رو بدیم به جومونگ پس بیرو و اونجو چطور شاه بشن زحمات تو چی میشه

سوسونو که درمونده میشه میره پیش باباش و میگه من فکر کردم ناسلامتی اینها حرف منو قبول میکنن بهشون بگم خودم خواستم جومونگ شاه شه ولی اینطور آبرمو رو بردن حالا میگید چه خاکی تو سرم کنم یون تابال میگه قدرت دوست و آشنا نمیشناسه و نمیشه کاریش کرد

چی ریانگ و سایونگ و بقیه که بی خیال موضوع نشدن تو حیاط دور هم جمع میشن تا یه فکر اساسی بکن و رییس پیل میگه اگه جومونگ شاه شه منو توی قبر هم بزارن گریه میکنم که اویی و موگول و هیوبو از اونجا رد میشن میشنون و هیوبو به رییس پیل میگه از شما دیگه انتظار نداشتم خوبه که ما جونمون رو کف دست گذاشتیم جولبون رو گرفتیم و هیون تو رو فتح کردیم سایونگ میگه دست شما درد نکنه من از تو انتظار نداشتم یعنی ما هیچ کمکی توی این راه نکردیم خلاصه این انتظار نداشتنها از همدیگه ادامه پیدا میکنه تا اینکه ینگ تک گول هیکلشو خورده شمشیر میکشه و موگول هم دست به شمشیر میبره همین موقع جومونگ میاد اونجا و میگه خوبه بزنید همدیگه رو تیکه تیکه کنید شاید خنک شین و بعد از دعوا کردن موگول میگه همه رو برای جلسه خبر کنید میخوام برم رو منبر

خلاصه همه جمع میشن طوریکه جای نشستن برای همه نیست (مهمیت جلسه) جومونگ هم طی یه سخنرانی بشدت حماسی و جانگدازانه از همه بابت این اتفاقات عذر خواهی میکنه که فقط از اون طرفیها سوسونو معذرت میخواد و جومونگ ادامه میده و میگه من نمیخوام شاه گوگوریو بشم خیالتو راحت چون نه پدرم دنباله همچین چیزی بود و نه من برای این مورد اینهمه جنگیدم  هدف من فقط کمک به ساخت کشور گوگوریو و نجات پناهنده هاست دلم نیمخواد تو این راه کشته بدیم سوسونو هم هر چی مخالفت میکنه و میگه قرارمون یه چیز دیگه بود جومونگ کوتاه نمیاد و میره بیرون

سوسونو هم میره پیش جومونگ و میگه اگه اینطور ادامه پیدا کنه دردسرش از هانیها برامون بیشتره جومونگ میگه تنها راه حلش اینکه تو قدرت رو تو دست بگیری سوسونو هم میگه ولی خدایان و مردم تو رو میخوان حالا که اینطوریه من هم نمیخوام شاه شم

اما فکر اساسی رو یون تابال میکنه و به ماری و جسا میگه فایده نداره این دوتا که تاج و تخت رو به همدیکه تعارف میکنن و همینطور دست روی دست بزاریم سرپرستها دردسر درست میکن و به ماری میگه تو که میدونی این دوتا قبلاً همدیگه رو میخواستن پس حالا که تنها شدن باید دستشون رو تو دست همدیگه بزاریم اینطوری جومونگ شاه میشه و سوسونو ملکه ماری میگه ولمون کن ازدواج با قصد سیاسی اونهم تو همچین وضعی یون تابال میگه ول کن این حرفها رو تا من سوسونو رو قانع میکنم شما هم جومونگ رو قانع کنید ( میگن ریش سفیدها بدرد همچین جاهایی میخورن)

یونگ پو هم توی چانگ آن مستقر میشه (همون اتاقی که قبلاً گروگان بود ) که هوانگ جا کیونگ میاد دیدنش و میگه قراره فرماندار یودونگ بشم و میخوام هر طور شده پوز جومونگو به خاک بزنم که طبق معمول یونگ پو جو میگیردش و میگه من هم باخودت ببر تا دوتایی با هم این کارو بکنیم هوانگ هم قبول میکنه و میگه تو همینجا بمون خودم هواتو دارم یونگ پو هم طبق روال گذشته نمیدونه چطور تشکر کنه

ماری و جسا هم موندن چطور قضیه ازدواج با سوسونو رو به جومونگ بگن که بالاخره دلو به دریا میزن ولی دلشون غرق میشه چون جومونگ راهشون نمیده و مجبور مشین برن سراغ موپالمو

و بهش میگن جومونگ که ما رو راه نداد تو به عنوان بزرگتر برو بهش بگو موپالمو هم قبول نمیکنه و میگه جمع کنید ببینم مگه ازدواج بچه بازیه که یهویی بشه خلاصه هر طور هست موپالمو رو میندازن جلو تا با جومونگ حرف بزنه

اونطرف هم یونتابال با سوسونو حرف میزنه و با شرح وضعیت حالشون میگه تنها راه اینکه که با جومونگ ازدواج کنی سوسونو هم که همچین بدش نیومده میگه هنوز چله زن و بچه شو نگرفته نمیشه که یون تابال هم میگه این حرفها کدومه مگه یادت نیست یومی یول گفت شما دوباره بهم میرسید من هم همین کارو میخوام بکنم این ازدواج یه ازدواج معنویه

موپالمو هم یه ظرف مشروب میگیره دست و میره پیش جومونگ تا با هم اختلاط کنن و اول میزنه تو دوران جوانی و از این حرفها که بعد از تلطیف فضا میره سر اصل مطلب و میگه برای اینکه کارهای بزرگ بکنی و به هدفت بررسی لازمه ازدواج کنی کی بهتر از سوسونو جومونگ میگه هنوز زیاد بالا نرفتیم تو زدی اون در موپالمو میگه این ازدواج لازمه چون با این کار دعواها رو میخوابونی مگه نمیخوای کشور جدید رو تشکیل بدی جومونگ میگه میدونم کیها فرستادنت ولی نمیتونم بزار بنوشیم و خوش باشیم که موپالمو میگه بهترین راه همینه مطمئن باش سویا هم برای رسیدن به هدفت راضیه که ازدواج کنی تو که نمیخوای خون اونها پایمال بشه

و اما عکس العمل طرفین بعد از شنیدن این پیشنهاد که سوسونو به همون گوشه نگاری تو اتاق اکتفا میکنه والی جومونگ که میطلبه در همچین موقعی بره افق نگاری (از زمان امپراطور دریا) صبر میکنه صبح شه و بعدش با سرعت فشنگ میتازونه سمت همون رودخونه همیشگی و …

وقتی برمیگرده میره قصر سری بزنه که سوسونو رو اونجا تنها میبینه و میره جلو که سوسونو بهش میگه تو بیا گوگوریو رو بنیان گذاری کن من هم با گروه تجاریم میرم کشورهای اطراف مثل قبل معامله میکنم جومونگ هم میگه تو سفرهاتو رفتی نیمخواد با سفر متحد برامون جمع کنی همینجا هم اینکارو میتونی بکنی اصلاً با من ازدواج میکنی هر چند که دیگه اون علاقه سابق رو نداریم ولی تنها راه حل مشکل ازدواجه حالا قبول میکنی که سوسونو قبول میکنه

خلاصه روز عروسی فرا میرسه و همون روز سویا که با هزار امید و آرزو از هیون تو فرار کرده بود وارد جولبون میشه و به یوری میگه میخوایم بریم پیش بابا اما وقتی میبینه همه مردم دارن میرن جریان رو میپرسه که بهش میگین امروز قراره جومونگ با سوسونو ازدواج کنه و گوگوریو تاسیس بشه سویا هم  وقتی میشنوه اشکهاش در میاد

سوریونگ مقدمات مراسم رو شروع میکنه ، جومونگ و سوسونو هم وارد میشن و آیین مراسم رو به جا میارن .در این مراسم جای سوسونو و سویا عوض میشه و سویا هم با ناراحتی میاد اونجا و مراسم رو تماشا میکنه

جومونگ و سوسونو هم در برابر خدایان و همه سوگند میخورن که تا آخر در کنار هم باشن! و با تشکیل گوگوریو افتخار از دست رفته چوسان رو برگردونن .جومونگ رسماً شاه گوگوریو میشه و مردم براش هورا میکشن سویا هم وقتی حرفهای جومونگ رو میشنوه لبخند میزنه و به خاطر جومونگ و رسیدن به هدفش در تاسیس گوگوریو راهشو میکشه و اروم از اونجا میره

کلیپ مربوطه

کلیپ کیفیت بالا

فایل ورد مربوطه

قسمت هفتاد و چهارم : توطئه ای برای تحریک گوگوریو

قسمت ۰۱     قسمت ۰۲      قسمت ۰۳  

قسمت ۰۴     قسمت ۰۵      قسمت ۰۶  

قسمت ۰۷     قسمت ۰۸      قسمت ۰۹  

قسمت ۱۰     قسمت ۱۱      قسمت ۱۲  

قسمت ۱۳     قسمت ۱۴      قسمت ۱۵  

قسمت ۱۶     قسمت ۱۷      قسمت ۱۸  

قسمت ۱۹     قسمت ۲۰      قسمت ۲۱

قسمت ۲۲     قسمت ۲۳      قسمت ۲۴  

قسمت ۲۵     قسمت ۲۶      قسمت ۲۷

قسمت ۲۸     قسمت ۲۹      قسمت ۳۰

قسمت ۳۱     قسمت ۳۲      قسمت ۳۳

قسمت ۳۴     قسمت ۳۵      قسمت ۳۶  

قسمت ۳۷     قسمت ۳۸      قسمت ۳۹

قسمت ۴۰     قسمت ۴۱      قسمت ۴۲  

قسمت ۴۳     قسمت ۴۴      قسمت ۴۵

قسمت ۴۶     قسمت ۴۷      قسمت ۴۸  

قسمت ۴۹     قسمت ۵۰      قسمت ۵۱

قسمت ۵۲   

قسمت ۵۳        قسمت ۵۳ کیفیت بالا  

قسمت ۵۴        قسمت ۵۴ کیفیت بالا 

 قسمت ۵۵        قسمت ۵۵ کیفیت بالا

قسمت ۵۶       قسمت ۵۶ کیفیت بالا

قسمت ۵۷        قسمت ۵۷ کیفیت بالا

قسمت ۵۸       قسمت ۵۸ کیفیت بالا

قسمت ۵۹       قسمت ۵۹ کیفیت بالا

 قسمت۶۰        قسمت ۶۰ کیفیت بالا

قسمت ۶۱        قسمت ۶۱ کیفیت بالا

قسمت ۶۲        قسمت ۶۲ کیفیت بالا 

قسمت ۶۳        قسمت ۶۳ کیفیت بالا 

قسمت ۶۴        قسمت ۶۴ کیفیت بالا  

قسمت ۶۵       قسمت ۶۵ کیفیت بالا 

قسمت ۶۶       قسمت ۶۶ کیفیت بالا

قسمت ۶۷       قسمت ۶۷ کیفیت بالا 

قسمت ۶۸       قسمت ۶۸ کیفیت بالا 

قسمت ۶۹       قسمت ۶۹ کیفیت بالا

قسمت ۷۰       قسمت ۷۰ کیفیت بالا

قسمت ۷۱       قسمت ۷۱ کیفیت بالا

قسمت ۷۲       قسمت ۷۲ کیفیت بالا

قسمت ۷۳       قسمت ۷۳ کیفیت بالا

قسمت ۷۴       قسمت ۷۴ کیفیت بالا 

قسمت ۷۵       قسمت ۷۵ کیفیت بالا

قسمت ۷۶       قسمت ۷۶ کیفیت بالا

قسمت ۷۷       قسمت ۷۷ کیفیت بالا

قسمت ۷۸       قسمت ۷۸ کیفیت بالا

قسمت ۷۹       قسمت ۷۹ کیفیت بالا

قسمت ۸۰       قسمت ۸۰ کیفیت بالا

قسمت ۸۱       قسمت ۸۱ کیفیت بالا

قسمت ۱۷( راپیدشر)