دیدگاه‌ها برای: همشاگردی سلام

با: مازیار

مازیار — Thu, 01 Jan 1970 00:00:00 +0000

عالی بود.
در حسرت صبح با سرویس مینی بوس رفتن به مدرسه
در حسرت شوخی ها و خالی بندی های بچه ها در سرویس
در حسرت صف مدرسه.( راننده سرویس ما با اون عینک ته استکانی که چند وقت پیش اتفاقی اعلامیه مرگش رو دیدم)
(راستی هر دو تا مدرسه ابتدایی که من می رفتم رو خراب کردن؛ حتی فرصتی نشد که برم دوباره ببینمش)
در حسرت فوتبال با سنگ تو زنگ تفریح
سوراخ کردن میز کلاس و به قول خودمون بیلیارد بازی کردن با ساچمه و تیله جز بازیهای دوران راهنمایی ما بود
خر پلیس و خرپیس تو زنگ تفریح
زووووووووووووووو
قایم موشک بازی تو پناهگاهی که تو مدرسه داشتیم( نمی دونم مدرسه های شما هم از اون پناهگاههای الکی داشت که حتی اگه بچه ها روش می رفتن خراب میشد چی برسه به اینکه بخواد ما رو از بمباران در امان داشته باشد)
دارت بازی تو زنگ ورزشهای روزای بارونی
دوستانی که از جنوب به شهرمون اومده بودن
تو روزهای بعد ظهری؛ موقع نهار مادرم رادیو روشن میکرد و برنامه خانواده داشت؛
درس احکام رو فکر کنم ایت الله صانعی درس میداد تو رادیو
مشق نوشتن تا قبل از ساعت ۵ که موقع کارتون بود
آخ که چی بگم
تا کوچیک بودیم عشق بزرگی داشتیم و هر کی ازمون میپرسید چند سالته دو سال بزرگتر میگفتیم. حالا چی؟ دنبال قرض و بدهی؛ خودمون بابا شدیم و هر روز باید با بچه بازی کنم.
راست گفت چارلی چاپلین که(( زندگی مثل دستمال رول توالت هست که هرچی به آخرش نزدیک میشیم تندتر میچرخه))ژ

با: شهاب تیبا

شهاب تیبا — Thu, 01 Jan 1970 00:00:00 +0000

اونروزا
چقدر خوب بود
اونروزا
چقدر مهربونی بود
اونروزا
چقدر صفا داشت
اونروزا
چقدر خوشی داشت
حتی همون موقعهاش هم
با همه ی سختیاش احساس بدی نداشتیم
می خندیدیم
اونروزا
راه مدرسه
صبحی باشیم یا ظهری
اونروزا حیاط مدرسه
ناظم داد میزد : ندویید ، ندویید
اما مگه ما گوش میکردیم
دیر که میرفتیم
پشت در مدرسه وایمیستادیم
یه روز که نمیرفتیم باید دفترچه پزشکی که دکتر رفتیم رو می بردیم
چقدر خوب بود
بازی تو کوچه ها
لی لی
باد بادک
با کاغذ موشک درست میکردیم و کلی عشق میکردیم
تیله بازی (مات – دماغ)
شیشه های شیر قدیم
تافی
آدامس گردای سه قلو
و خیلی چیزای دیگه
اونروزا
خیلی خوب بود
خیلی خوب بود
خیلی خوب بود
بازم حرف دارم
دلم گرفت
دوست دارم بنویسم بازم
از بوی کتابا
از مشمبا کردن جلد کتابا
از خریدهای شب عید
از …

با: hamidreza

hamidreza — Thu, 01 Jan 1970 00:00:00 +0000

خوب به خودت نگاه کن .
میتونی تمام وجودت رو حس کنی ؟
نه میتونی !
چون یه قسمت از اون رو جا گذاشتی .
کجا ؟!
یه جایی خیلی عقبتر .
میگی حالا باید چکار کنی ؟!
خوب !
اون قسمت رو نمیتونی بیاری اینجا …
………………………
ولی تو میتونی بری پیشش .
چجوری ؟
سخت نیست فقط چشماتو ببند .

تو میتونی ببینیش .

اما ……………..

اما نمیتونی حسش کنی .

راستش رو بخوای منم مشکل تو رو دارم .

با: سرداب

سرداب — Thu, 01 Jan 1970 00:00:00 +0000

سلام
خانوم خیلی خیلی ممنون واقعا من رو بردید به رویاها
این همه مطلب
چقد تو گلی والا

با: طاهر

طاهر — Thu, 01 Jan 1970 00:00:00 +0000

الهام خانم!
حیف که دوران به اون خوبی را اینقدر بد جلوه داده ای.
سادگی، شادیها و آرامشی که آن دوران تجربه کردیم غیر قابل بازگشته، دورانی که مادیات این همه اهمیت نداشت. در مناسباتمون این همه منافعمونو در نظر نمی گرفتیم، باهم زندگی می کردیم ، دوست داشتنو عمیقاً حس می کردیم. نه مثل الان که حصاری دور خودمون کشیدیم و جز خود و منافع خودمون چیز دیگه ای رو نمی بینیم. خنده هامون واقعی بود، هوای همو خیلی داشتیم ، ساده بودیم و خوش ….

با: توانا/کسب درآمد اینترنتی

توانا/کسب درآمد اینترنتی — Thu, 01 Jan 1970 00:00:00 +0000

دوست عزیز سلام
سایت Bro2.com در زمینه فروش همه گونه محصولات از شما صاحب سایت یا وبلاگ نویس محترم دعوت می نماید با فعالیت در بخش بازاریابی این سایت از درآمد قابل توجه و مناسبی برخوردار شوید.لذا با ثبت نام در قسمت بازاریابی سایت برو۲ به جمع صمیمی و فعال دوستان ما بپیوندید.
منتظر دیدار شما هستیم.در صورت تمایل شماره تماس خود را بدهید تا با شما تماس بگیرم
مهندس توانا / مدیریت سایت Bro2.com

با: mahdi

mahdi — Thu, 01 Jan 1970 00:00:00 +0000

سلام.ازاینکه مارو بردی به اون دوران لذت بخش باهمه ی کمبودهاش وباهمه ی سختیها وسختگیریهاش ممنونم .الان که دارم این مطالب رو مینویسم بغضم گرفته.جداًچه دوران خوبی بود من ۳۳سالمه وتموم وقایعی که گفتی رو به یاد میارم.صدای آژیرخطرهوایی.سهمیه بندیهای شیر وکره وموز.اصلا تلوزیون دوتاکانال بیشترنداشت ازمال ماکه سیاه سفیدبود.کوچمو زمستونا پرازگل ولای بودوآب.ولی خوشحالم که باهمهی نبودندها زندگی کردیم .ش.ق وصف ناشدنیی در رسیدن به خوشبختی ساخته ذهنمون داشتیم وهمش تو این فکربودیم که اگه یه کاری پیداکردیم .اگه بزرگ شدیم وضعمون رو تغییربدیم.بچه های حالا روحشون درکارتنهای تخیلی وفیلمهای بکش بکش حبس شده.کی ما کامپیوترو..داشتیم خداشاهده ما اصلا تلفن هم نداشتیم .زمستونا بابخاری نفتی تو خونه ومدرسه داشتیم .ازاون بخاریهای غیراستانداردکه شیرداشت وقطه قطره نفت داخل کوره اش میچکید وبعضی وقتا بچه ها بازیادکردن شیرش باعث میشدن کلاس تعطیل بشه.ولی دوران خوبی بود.من از یه کارتن خیلی خوشم اومده بود واون بچه های مدرسه والت بود.همون که توش یه پسری به نام انریکو بود.من نظردوستان رو درمورد یادآوری خاطرات شما رد نمیکنم والبته تأییدهم نمی کنم .چون اونازمون مارو شاید به درستی درک نکنند.زمان جنگ وکشورهایی که اگه پول نداشتند به صدام بدهند یازندان برااسیران جنگی مادرست میکردند ویا نیروی انسانی در اختیارصدام قرارمیدادند.نسل ما یه نسل سوخته هست
درهرصورت از اینکه مارو بردی تو اون کوچه باغهای خوشبوی دوران پاک کودکی بازم ازت ممنونم .امیدوارم نسل حالا بتونن قدرموقعیتی که دارند رو بدونن وازفرصتهاخوب استفاده بکنن.براشماوخانواده محترمتون هم آرزوی خوشی وسلامتی میکنم .

با: majid

majid — Thu, 01 Jan 1970 00:00:00 +0000

دمت گرم خوب حالی به ما دادی ایشالا همیشه موفق باشی

با: سپیده

سپیده — Thu, 01 Jan 1970 00:00:00 +0000

خیلی خیلی زیبا نوشتید.من سال ۷۵ کلاس اول رفتم .حال و هوای مدرسه با این چیزهایی که شما گفتید فرقی نمیکرد.من همیشه از ناظم مدرسه می ترسیدم با اینکه دانش آموز ساکت و درس خونی بودم اما خودتون که می دونید از اسمش ملومه چیه……
باور کنید با تمام بدی هایی که گفتید من هنوزم دلم واسه مدرسه لک میزنه.واسه سر صف ایستادنه اول صبح.دلم خیلی هوای بابا مدرسه رو کرده……….
دلم هوای ۲۲ بهمن مدرسه رو کرده که انگار می اومدیم پیک نیک .درس که تعطیل بود به هوای تمرین اجرا برنامه فرار می کردیم……..
آخ که چقدر دلم تنگه……………………

با: mashhad

mashhad — Thu, 01 Jan 1970 00:00:00 +0000

والا خسته شدیم اون زمونا کمیته بود الانم که بزگ شدیم بسیجو سپاه و……………دودقیقه هم نمیذارن با این سایتای باحال حال کنیم منتظرن سریع برچسب ضد بزنن